Anna Green

Karin en Anne
Een dubbelshoot 

Vriendin Karin en haar lief Anne krijgen een baby. Dat is een lang gekoesterde wens. Maar het is bijna zover. Heel leuk vind ik dat ik het geboortekaartje van hun kindje ook al heb ontworpen en (jaja!!) ook bij de bevalling mag zijn! 
Ik kan niet kiezen; foto's binnen in hun stijl of buiten met natuurlijk licht? Moeilijk....

Karin (en Anne natuurlijk) heel veel succes met de allerlaatste weken, laat je lekker verwennen en jullie zien mij ergens in maart verschijnen! 

Meet the new David Huijzer

Stiekem ben ik best een beetje trots op hem, mijn opdrachtgever bij InCT, het platform voor innovatief uitgeven! Ik leerde David een aantal jaar geleden kennen toen ik hem fotografeerde voor een ander vakblad. We konden het wel vinden, qua werkwijze en nu werk ik al zo'n 6 jaar met hem samen.
In die 6 jaar is er nogal wat veranderd. Niet alleen heeft de glossy InCT een totaal nieuwe weg ingeslagen, ook David is de nodige kilo's kwijt sinds ik hem voor het eerst voor mijn lens had!
Vandaag stond de new and improved David voor mijn lens in de studio en hebben we gelijk de rest van de BINK uitgeprobeerd als fotolocatie. Het industriele karakter past prima bij de zwart/wit shots die ik van hem maakte. 

Ga zo door! Ben nogsteeds blij met je samen te werken! 

Love, actually

Okee, ik geef toe, ik ben een beetje laat, maar ook ik doe ondertussen iets met Pinterest.
Als ik eerlijk ben, vond ik dit soort comunities altijd een beetje eng. Wat mij betreft is het een soort Etsy, waar men vooral gebruik van maakt om ideetjes op te doen om ze na te maken.
Maar... in dit geval raakte ik ook nog gewoon geinspireerd, met name door alle leuke dingen die nog in de studio kunnen! Ik maakte een mood board aan "Things I'd like 2 try in the studio"
waarin ballonnen centraal staan, bestelde de ballonnen en liet een bevriend stel op zondag naar de studio komen.

Al met al een leuke studioshoot, die toch een geheel eigen uitstraling heeft!
 

Letters in het landschap

Twee weken vakantie, kerst en oud en nieuw voorbij, het leven weer normaal, de verveling bij de kinderen slaat toe. Schreeuwende moeders in de rij voor de kassa, hardhandige vaders die hun kroost bijeen probeert te houden...

Gelukkig hadden wij er deze vakantie weinig last van. Bezoekje aan het Museum Volkenkunde in Leiden, "Born to be wild" in het Omniversum en dan een fotoproject van mama met een wel heel speciale insteek: Letters in het landschap.

LEREN KIJKEN was wat ik wilde bereiken met mijn twee jongsten (bijna 8 en ruim 9, ze kunnen dus zelf lezen), waarvoor ik het boekje maakte.
Ik nam ze mee naar mijn studio op de BINK 36, legde ze de de opdrachten uit en we gingen aan de slag. Een stadswandeling door Den Haag was het gevolg. Samen hebben we een 5-tal foto-opdrachten gedaan, die allen te maken hadden met teksten en letters. Bijzonder genoeg bleek de een retescherpe foto's te maken, terwijl de ander een totaal andere kijk op letters had! Zijn favoriet was de M (zie hieronder, haal je hem eruit?), maar hij fotografeerde ook het kruis onder een omgevallen kerstboom als X. Zo leuk om die twee zo bezig te zien!

Let op: Concept, templates en beeldmateriaal zijn eigendom van Portfolio Fotografie en mogen niet zonder toestemming worden gebruikt door derden. Door de vele positieve reacties heb ik besloten dit project binnenkort aan te bieden als PDF of als gedrukte media voor bv kinderfeestjes.

"Ik vind het zo jammer dat ik op woensdag werk" hoorde ik na de laatste Open Fotomiddag.
"Ik heb nog een vriendin die ook heel graag zou willen langskomen, doe je nog zo'n dag?"
Ja, dat gaan we dus maar doen dan.

In de agenda: (voor de kalender kijk je hier onder) Open Fotomiddag | Cupcakes & Kids | 19 februari van 12:00 tot 17:30 uur
Locatie: BINK36 | Binckhorstlaan 36 Den Haag | Unit M337
4 foto's op hoge resolutie voor de beproefde 40 euro inclusief BTW.

CUPCAKES, HARTJES, FOTOLIJSTEN EN LOL!!

Kom je ook? Stuur me HIER een mail en ik boek je in! 

 

 

Open Fotomiddag

Meer dood dan levend was ik gisteren, na deze enorm energieke dag met al deze kindjes in de studio. Cupcakes van CupCakeChic, hartjes, veel roze en zelfs een hondje! 
Stiekem ben ik aan het plannen om over een maand of twee weer zo'n dag te doen. Wat was dit leuk! Dames en jullie mooie kindjes: enorm bedankt voor het vertrouwen, ik had dit niet verwacht! 

Europe, here we come!

"Gaan jullie volgend jaar weer een lange reis maken zonder ons?", vroeg de jongste een paar maanden geleden. Hoewel we eigenlijk al stiekem in reisgidsen over Vietnam en Cambodia aan het bladeren waren, beseften mijn lief en ik dat we misschien onze plannen moesten omgooien.

Mijn man en ik hebben nooit gereisd toen we jong waren. Natuurlijk gingen we beiden elk jaar op vakantie, en ik heb door mijn expat-achtergrond diverse plekken mijn "thuis" genoemd. Maar reizen zoals we dat nu graag doen (rugzak op en gaan!), dat is pas iets van onze laatste jaren, en zeker van ons samen. Ook wij reizen elk jaar met de jongens. Kamperen in Frankrijk, een huisje in de Ardennen, volgende zomer voor het eerst naar Italie. Dat blijft toch iets anders.
Zo werd er stiekem een klein plan geboren; waarom niet op reis met de musketiers? Maar dan op onze manier en ook niet te ver? "Rondje Europa" werd er al snel bedacht, in samenspraak met de jongens. Vliegen op Barcelona, en dan stapsgewijs terug naar Nederland met de trein, bus, metro en eventueel zelfs de fiets!
We hebben alemaal iets uitgezocht dat we graag willen doen. Zo wil mijn kleine voetballer heel graag naar Camp Nou, het voetbal stadion van FC Barcelona. Gelukkig doen ze daar een tour "The Camp Nou experience" want de kaartjes Barca-Real Madrid waren een kleine € 500 per stuk!!!

De oudste is een enorme durfal en sportieveling die elke zomer weer geniet van een boomtoppenpark in Frankrijk. Zijn keuze was dan ook snel gemaakt: boomtoppenparcours! En het liefst de allermooiste en allergrootste van Frankrijk. Maar de vraag is... welke?
Pjotr, onze jongste bedacht dat hij graag de bovenste traptrede van de Eiffeltoren wil bewandelen, dus het plan "Parijs" konden we ook al snel uitbreiden. Boottochtje op de Seine, bezoek aan het Louvre, baguettes eten op het Ile de la Cité... kortom, alles dat een kind wil zien in die wereldstad. (We hebben ook nog een kleine dag-verrassing in petto, maar daar zeg ik hier maar even niks over ;-)

Tot slot Antwerpen. Omdat we in die 10 dagen niet elke dag aan het reizen willen zijn, bundelen wij als volwassenen onze liefde voor deze stad. Maar gaan we fietsen? Een bezoek aan het Fotomuseum? Bonbons maken in een chocoladefabriek?

En een tweede boek kondigt zich aan: Een reisboek op maat deze keer. Die de plaatsen behandelt die we zullen bezoeken, de weetjes van elke stad herbergt, maar ook spelletjes en opdrachten die in de trein gedaan kunnen worden of in de stad moeten worden uitgevoerd. Wat te denken van een interactieve IPAD opdracht, waarbij ze via diverse reis-apps dingen moeten vinden en opzoeken, gekoppeld aan een spel dat uitgespeeld moet worden voor je verder mag? 
Door mij bedacht, vormgegeven en gemaakt. Zodat ze later terug kunnen kijken op iets tastbaars, iets geweldigs!

Ik vraag jullie hulp. Welke dingen moeten we niet missen?
Wie heeft het mooiste boomtoppenpark in Frankrijk bezocht en wil me dat laten weten?
Welke bijzonderheden gaan buiten de gebaande paden? 
Heeft Antwerpen geheimen die voor ouders en kinderen geweldig zijn?

Is stel jullie input erg op prijs! Alvast dank daarvoor! 

Mary, John and the kids

Mag ik je voorstellen: Mary, John, Jenyd (spreek uit: Unite) en Miley (spreek uit: Mei Li) uit Ghana. Ook zij waren afgelopen vrijdag te gast op de Bink voor een familieportret. Een volledig andere shoot dan die die ik gisteren postte, maar we hebben net zoveel lol gehad! De kids zeer goed luisterend, paps en mams lekker fotogeniek. Leuk ook om eens goed te kunnen experimenteren met een donkere huidskleur; die vergt toch een iets andere belichting dan een blank gelaat.
Hip en stoer, dit stel! 

Milou en Kiki in the picture!

Dit mooie stel heeft al eerder voor mijn lens gestaan in de Prenatal, waar ik een shoot out hield voor zwangeren. De kleine Kiki was nog niet in haar volle glorie te bewonderen, toen, maar dat maakte ze afgelopen vrijdag helemaal goed met deze shoot in de studio. Ze waren mijn eerste klanten op de nieuwe locatie. Lekker stel mag ik wel zeggen!

Ruik jij de dennenboom al?

Misschien ben ik wel heel vroeg dit jaar? Of heb ik zin in die "horror-winter" met een witte kerst en mooie kado's onder de boom. Knus, dikke truien, dikke sokken... 

Affijn, nog even niet; maar wel vast nadenken over kadootjes!
Vorig jaar had ik een kekke tegoedbon voor de kerstdagen. Deze keer natuurlijk weer! Hij wordt geleverd in een zacht zilver leren hoesje, gevoerd met een sneeuw witte zachte stof; perfect om zo onder de kerstboom te leggen. Bovendien is hij fris vormgegeven met een aantal voorbeeldfoto's die door mij in de studio zijn geschoten.
De bon is tot een jaar na aankoop inwisselbaar voor een studioshoot van 45-60 minuten voor maximaal 4 personen in de studio op de BINK36 | Unit M337.

Interesse? Laat het me weten via de MAIL en ik laat je weten hoe het bestellen verder in zijn werk gaat! 

 

We gaan het nog een keer doen: De Portfolio Fotografie Openfotomiddag!!
Breng je kinderen naar de BINK 35 | Unit M337 (zie contactpagina: 3e verdieping, blauwe klapdeuren door en direct om de hoek) tussen 12 en 17.30 uur.

Vorige keer was het zo leuk (kijk maar) en had ik 3 dagen later nog spierpijn van het over de grond kruipen...

De prijs blijft hetzelfde: € 40 voor 4 highres beelden, gemaild. Daarbij kan ik via een vaklaboratorium met snelle levertijden afdrukken laten bezorgen op mat of glanzend
Fuji fotopapier tot het formaat 60x90 cm. Tevens zijn de dibond en bisonyldrukken, plexiglas of aluminium ook nog voor de kerstdagen klaar.
In de agenda voor deze gezellige dag? Stuur me een mail! 

Hieronder vind je de agenda. Momenteel zijn er 3 plekjes. 

 

Update: Ken je het geweldige bedrijf CupCakeChic uit Den Haag? Zij hebben toegezegd deze middag te sponsoren door de cupcakes te leveren! Elk kindje krijgt zijn of haar cupcake ook gewoon mee naar huis.

Michel part IV

 

Vanochtend, na het fotograferen bij VROM voor BinnenbeRijk, even binnengewipt bij de nieuwe bakkerij van Michel, in Benoordenhout Den Haag.
Emile (werkt samen met Michel) wilde in "zijn" winkel een kunstwerk van de foto's die ik reeds eerder maakte voor de bakkerij op de Oude Molstraat en de Jan van der Heijdenstraat in Den Haag. Zo gezegd, zo gedaan. Paar mooie beelden bij elkaar gezocht, een van mijn nieuwe actions eroverheen gegooid en op groot formaat laten drukken op 3 mm forex. 
De heren wederom blij en ik ook want heb weer heerlijk brood voor vanavond bij de soep meegenomen! 

ps Als je nu denkt "huh? Je noemt maar 3 bakkerijen...?" Nummer 4 zit in Delft.

Maaike en Derk

 

Met nogsteeds een beetje spierpijn van de lange dagen vorige week, schrijf ik een stukje over de Sisi-bruiloft van Maaike en Derk, afgelopen zondag.
Via een jeugdvriendinnetje leerde ik dit mooie stel kennen. Hij, oogarts van beroep, zij, zelfstandig ondernemer in de HRbranche. Gelukkig, al een stukje leven achter zich latend; 2 prachtige dochters sierden deze relatie reeds, maar nu werd pas de kroon op dit stel gezet. Doordat ik best wat tijd met hen heb doorgebracht, voelde het alsof ik ze "kende". Ik kende het verhaal achter hun relatie, het geweldige huwelijksaanzoek (iets met een zwembad, de rest??? Ach...) en natuurlijk de ceremonie-meesters, mijn jeugdvriendin en haar man.

De uitnodigingen (HIER) hadden nogal wat voeten in de aarde. Kleuren die niet vlakvullend gedrukt konden worden, gouden inkt die overal bovenop bleef liggen en maar niet wilde drogen, een stempel die ik in Nederland niet kon vinden en uiteindelijk via Etsy Amerika heb laten maken... Maar uiteindelijk zijn alle uitnodigingen op de post gegaan!

De hele dag ben ik op locatie geweest: Landgoed Rhederoord. Er is zeker iets te zeggen over alles op 1 locatie te doen; relaxte bruid (ze hoeft tenslotte maar een trap af om iedereen welkom te heten), relaxte gom (tijd genoeg om hem ook vast te leggen), relaxte bruidskindjes en geen gehaast van en naar andere locaties. Foto's maken in de achtertuin (het bos) of in een verdwaald intiem hoekje van de landhuis, even tussen de koffie en de champagne door.

Een grote uitdaging was voor mij het diner.
We hebben de hele dag stralend weer gehad, konden heerlijk buiten toeven. Maar toen was het half 6 en werd het direct donker -iets dat enigsinds normaal is op 5 november-
De eetzaal, voorheen trouwzaal was ook vrij donker. Ik mag wel zeggen dat ik met de dag blijer word met mijn Canon 5D MKII. 6400 iso en een klein flitsje erbij geeft toch echt heel mooie plaatjes! Gelukkig kon ik de bruid (begon spontaan een lied te zingen!) en haar verbijsterde gom ook in deze ruimte prima vastleggen.

Lieve Maaike en Derk, ik wil jullie langs deze weg onwijs bedanken voor het vertrouwen dat jullie in mij hebben gesteld. Ik hoop dat jullie erg genieten van de onderstaande impressie en het boek dat in de maak is. Ik wens jullie samen met die 2 prachtige meiden en heel gelukkig en lang leven samen toe!

Letselschaderaad

 

Dat het leven niet alleen over zoete baby's, schattige kleuters en stoere tieners gaat, werd mij afgelopen vrijdag duidelijk, toen ik werd gevraagd een eventreport te maken voor de letselschaderaad. De wat? Inderdaad, de letselschaderaad. Nooit van gehoord... Van tevoren verdiepte ik mij in de materie, maar echt veel wijs werd ik er niet uit. De bijeenkomst bleek te gaan over een boekje waarin regels waren geschreven die nageleefd moesten worden in het geval van letselschade. Dus als er iemand over je heen rijdt en jij daardoor niet meer kan werken. 

Ik heb er een middag gezeten, en moet zeggen dat het best een hele kluif was. Gelukkig waren er nogal wat fotomomenten. Ook heb ik de foto's gemaakt ter vervanging van de foto's die er nu op hun site staan. De entourage was ook behoorlijk: Inn Style in Maarssen, waar we konden genieten van koffie en een borrel aan het water!
Ja, U ziet hier inderdaad een bekend gezicht. Aleid Wolfsen is de nieuwe voorzitter van het Nationaal Platform Personenschade. 

Dubbel mooie ogen

 

Tijdens de fotomiddag op 19 oktober j.l. bij mij thuis, ontmoette ik deze twee mooie dames die hun oorsprong vinden uit Surinaams/Hindoestaanse ouders. De oudste van net 3 bleek een verlegen klein ding, die moeilijk vast te leggen was. Zo bekeek ik de gemaakte foto's en was ik niet tevreden. Dus ik heb hun moeder een mail gestuurd voor een herkansing, bij hen thuis waar ze beiden wat meer op hun gemak zouden zijn. Daar zijn de bovenstaande foto's uit voortgekomen. Ze blijft lastig vast te leggen, maar dat maakte de jongste ruimschoots goed! Wat een ogen...

Druk, druk, druk

 

Hoe vaak zie je het niet terug op Twitter: "Ik heb het zoooo druk!". "Fijn zo!" is mijn eerste gedachte. Maar de tweede gedachte is al snel: "Waarom ben je dan aan het twitteren en niet aan het werk?"

Bij mij kun je goed zien wanneer ik het druk heb met fotograferen, wanneer de nabewerking tijd kost, wanneer zieke kinderen mijn aandacht op eisen en wanneer ik tijd heb te lanterfanten, Marktplaats af te struinen naar hebbedingen voor mijn studio/werkruimte; op dat moment vind je mij terug op twitter. 

De afgelopen weken waren pittig op een leuke manier. Mijn oud collega die vorig jaar voor zichzelf begon als vormgever anex trafic manager voor Tectrade Magazine en Executive People onder de naam All In Communicatie, trok mij al snel overal bij. De afgelopen weken waren ineens hectisch doordat zijn contacten bij Kluwer mij ook weer wisten te vinden. Zo mocht ik meewerken aan een hoop specials van Arbo, Focus op Facility en Inspire (allen Kluwer), en werkte ik ondertussen aan de nieuwe Executive People en promomateriaal voor het Gartner Symposium in Barcelona deze maand.

Man wat blijft dat toch een leuke uitdaging: mensen (lees: mannen in pak) overtuigen dat ze ook op een creatief afwijkende manier geportretteerd kunnen worden!
Gaaf genoeg zal ik de komende tijd waarschijnlijk weer wat minder twitteren. Miele (CEO: 4e rij, middelste foto) heeft aangegeven mij in te willen huren voor een grote promotionele opdracht, Kluwer was uitermate tevreden met mijn werk, en ik ben vorige week geboekt voor een dag werk bij MAS dienstverleners (CEO: 4e rij, eerste foto). Dus schijnbaar ga ik het druk krijgen. Fijn! Met dank aan Erik, Marco en Monique. Thanks guys!

Open Fotodag

 

Na aanleiding van mijn flyers toch het een en ander aan animo gehad voor mijn open fotodag op 19 oktober. Wat een geweldige middag, ik heb genoten!
Waarschijnlijk is het de laatste keer dat ik mijn woonkamer moet inrichten als studio, want ik heb een week of wat geleden begrepen dat ik mijn werk kan gaan voortzetten op de Bink 36, waar ik een kleine studio kan beginnen, naast mijn verdere werkzaamheden. Happy me...

 

 

Afijn, ik ben wel van de gekkigheden, niet zo van standaard, dus mijn twee achterwandjes zijn dan ook knalroze en legergroen, de cupcakes, oranje en geel, en de vilten hartjes in alle kleuren. Grappig genoeg had ik zelfs hondje Riggy in de studio, samen met zijn grote baas, en lukte het me om de heel bewegelijke Hein in een fotolijst vast te leggen. De 3 musketiers van mama Gabrielle deden heerlijk mee en de mooie hindoe-meisjes bleken volleerde fotomodelletjes. 
Een prachtige middag die ik in het vervolg vaker ga organiseren in de studio! Misschien een moederdagplan, iets voor de kerst?

 

Kinderdagverblijf fotografie

Mag het een onsje creatief afwijkend zijn?

Veel gehoord commentaar in mijn omgeving: "Ik vind hun school foto's zo lelijk, maar ik weet dat ze vernietigd worden en dat kan ik niet over mijn hart verkrijgen met foto's van mijn kind".
Dat is ook elk jaar mijn commentaar. De klassenfoto's heb ik van alle drie mijn musketiers; van elk jaar. De laatste jaren heb ik ook wel eens iets teruggestuurd, soms ben ik zelfs zo ver gegaan dat ik mijn eigen visitekaartje erin heb gestopt. Dit dan wel alleen bij de hele slechte exemplaren.

Wat is het geheim van schoolfotografie? Ik ken een hoop mensen die dit juist heel verdienstelijk doen. En hier goed van kunnen leven. Maar is het leuk? Heeft het een WOWfactor? Het antwoord is NEE.
De meeste fotografen willen hun billen niet branden aan schoolfotografie. Ik wel, juist wel!

Ik heb me er in verdiept, toch weer een paar lampjes aangeschaft, kek roze en olijfgroene achterwandje, en een creatieve blik. En waarom? Omdat ik het zat ben saaie, suffe, foto's te zien van kids die altijd recht in de lens kijken met een angstige blik. Ik wil MEER! 
Vandaag ben ik, gewapend met mijn voorstellen (gedrukt en in gelikte versie aangeboden) bij een 20-tal kinderdagverblijven langs gegaan in mijn omgeving. Dat kost tijd, maar ik zie het als een service naar hen toe. Gek genoeg hoorde ik bij 3 kinderdagverblijven wat ik al vermoede: "Wij zijn eigenlijk niet tevreden met onze fotograaf" en waar ik al op hoopte: "We vinden je insteek leuk!"
Omdat het toch wel een behoorlijke tijdrovende klus bleek, heb ik helaas ook een aantal foto-pret-pakketjes over de post moeten sturen. 

In samenwerking met goede vriend en drukker Fred van Hoorn van Colorworks hebben we een plan bedacht waarbij deze foto's niet alleen te bestellen zijn als foto en als fotopakketje, we hebben ook een heel bijzonder maatje dibond gemaakt: 15x15 cm met ophangertje of standaardje of 25x25 cm met afstandhoudertjes.
Ken je dibond? Een laagje PVC tussen 2 alluminium plaatjes, dat uitermate geschikt is om haarscherpe foto's op te drukken. Ook voor buiten! Ik ben om, dit wordt mijn product.

Deze actie komt hopelijk net op tijd. Voor de kinderdagverblijven die al een afspraak hadden met een fotograaf: waarom niet als kerstactie? 

Citysessies

Gisteren mijn eerste shoot voor Citysessies gehad. Met vriendinnetje Karen naar het ijspaleis getogen (alwaar wij eruit geschopt werden vanwege het brandgevaar van de heliumballonnen), een van mijn favoriete fotolocaties in Den Haag. Nu is het afwachten of ze goed beoordeeld worden. Dan ben ik ook een Citybird!

Trouwalbum

Waar ik vroeger vertrouwde op het volledig eigen ontwerp van een album, heb ik nu de voordelen van de vakman ontdekt. Het layflat boek, gedrukt op satin of glanzend fotopapier heeft een gedeeltelijk ontwerp van mijn hand en een gedeeltelijk ontwerp van henzelf. De kaft kan ik leveren in een boel kleurtjes, of leer. Afhankelijk van de prijs, kan er een hoes omheen gemaakt worden.

Maaike en Tim

Afgelopen vrijdag getuige mogen zijn van het huwelijk van Maaike en Tim uit Leiden. Ze hadden het niet beter kunnen treffen met het weer, waardoor er tussen receptie en het diner zelfs gevaren kon worden in een sloep door de grachten van Leiden! Het was echt een prachtige bruiloft! Maaike en Tim, ik wil jullie hierbij bedanken voor het vertrouwen en laten weten dat jullie album in de maak is!

Franse bakker Michel

Verdomd vroeg was dat, afgelopen zaterdag. Of ik rond 07.00 uur kon komen fotograferen, vroeg Michel me, met zijn zware Franse accent.
Meet Michel: bakker, traiteur en zojuist eigenaar geworden van zijn vierde winkel. Voor nu zit zijn mooiste winkel op de Oude Molstraat in Den Haag. Klein, sfeervol, met twee leuke meiden die op zaterdag de toko draaiend houden, terwijl Michel op en neer pendelt tussen zijn winkels.
Op de Pasteurstraat is de echte bakkerij, waar ze met eerlijke materialen de meest geweldige broden en banket, taarten en gebakjes maken. Een leuke dag, mooi om te zien hoe deze man geniet van zijn vak!

Hollandse vinexloft meets Asian inspiration

Goed. Wij wonen in een vrij typische vinexwoning net buiten Den Haag. Wij zijn daar gaan wonen omdat er zeeen van ruimte is voor de musketiers, omdat het huis groot, confortabel en redelijk goed onderhouden is -op dit moment staat er een schilder de buitenboel weer sjiek te maken-
Maar je hebt gelijk; het is geen mooi oud huis aan een Haagsche gracht met veel karakter. Jammer.

Wel zijn wij gezegend met een loft. Glas van boven naar beneden aan de zuidkant en de rest is mooi afgewerkt met hout, een opbouw.
Na aanleiding van onze laatste twee reizen naar Thailand, besloten wij dan toch onze loft, die heel clean was -witte vloer, witte muren, grodijnen wit- om te toveren in een Aziatisch paradijs.
Wij deden inspiratie op in Chiang Mai (Cool guesthouse, hiervan doet de site het af en toe niet, maar het is wel de moeite waard!), een prachtig koloniaal guesthouse in Chiang Rai en natuurlijk het Kanok Buri op Koh Samui, waar wij elkaar het jawoord gaven. Ondersteund door ontwerpboeken die ik op onze laatste reis meenam uit Thailand, togen wij naar de Ikea, diverse Aziatische winkels in het Haagsche Chinatown en rommelmarkten om onze loft Thaise resort-waardig te maken.
Gisteren hingen wij de ventilator op en gingen we samen op bed liggen. Met de gordijnen dicht voelt het net echt!

Amai, nog meer deuren!

Vaderdag 2011. "Wat gaan we doen voor pap?" vraag ik mijn broer.
Er broede een ideetje... tijdens onze trip naar de Ardennen in mei leek mijn vader net zo enthousiast over fotograferen als ik. Eerlijk is eerlijk, ik heb het fotograferen niet van een vreemde; mijn vader ging me voor, met zijn analoge Pentax, die ik mocht lenen om als 11 jarige foto's te maken voor mijn fotocursus van "De Jonge Onderzoekers" in Arnhem. Ondertussen vele jaren verder, ik een overstap naar Canon, hij nog altijd honkvast met zijn -nu digitale- Pentax.
Cityscapes! Leuk, maar hoe regelen we dat? Een enthousiasteling zoeken die ons iets kan bijbrengen en ons mooie plaatsen kan laten zien in een stad die wij maar oppervlakkig kennen. Antwerpen!!
Met zoon en dochter, en ook schoondochter, die fotografie ook als passie heeft. Siebe Warmoeskerken van De Vetpanstudio's bleek onze geweldige gids van de dag.
Zie hier. Guilty as charged. Ik kan er niks aan doen, deuren blijven me boeien, in welke stad ik ook ben. Hier dus Antwerpse deuren...
Bij deze dank aan Siebe, die ons deze geweldige plekken liet zijn, ons meenam naar geweldige buurtjes die we niet kenden, achterwijken die we ook niet willen kennen, naar het geweldige restaurant van pakhuis Felix en die mijn vader en zijn kids een super dag bezorgde!

Foto by Siebe Warmoeskerken (De Vetpanstudio's)

A tout a l' heure, de keukendeur

Mensen die mij volgen op twitter of Facebook, weten dat ik, sinds ik de Blackberry heb afgezworen en een prachtige witte Iphone 4 heb, Instagramverslaafd ben -voor diegenen die Instagram niet kennen, zie hier, ik ben te vinden onder Anna Green. De manier waarop je filters kunt toepassen om je foto's vind ik geweldig! Ik probeer de foto's wel puur te houden. Ik zie veel mensen op Instagram -daar kun je ook weer anderen volgen- die reeds bestaande foto's op Instagram plaatsen waarvan ik me van sommige afvraag of deze uberhaupt wel met de Iphone zijn gemaakt.
Zoals bij elk van mijn gemaakte reizen, hoort er een fotoproject aan te hangen. Vorige zomer hebben we als gezin Wreck This Journal gedaan en heb ik persoonlijk Les portes et fenetres Francaises gefotografeerd.
Dit jaar had ik besloten niet al te diep te gaan. Hey, ik ben ook op vakantie! Ik had van te voren besloten een leuk boekje in Instagram te maken van onze vakantie, en die kreeg ik vandaag binnen.

Het is een boekje van 14x14 cm gemaakt bij Albelli. In Blurb kun je ook hele mooie boekjes maken, speciaal voor Instagram, maar omdat de kwaliteit van de Instagrammetjes niet zo heel groot is, zijn de foto's ook maar 7x7 cm omgeven door een witte rand. Ik ben wel van beeldvullend, dus heb ik de foto's stuk voor stuk even vergroot en er kleine tekstjes bijgezet zodat de musketiers direct weten "oh ja..."
Het zijn niet alleen foto's van de kinderen, ook de omgeving, deuren -uiteraard-, plaatsen en details komen aan bod.
De enige foto in het boekje dat geen instagram is, is de fotokaft. Daarvoor heb ik de Canon gebruikt! A tout a l' heure!

Applaus voor.... Milou!

Dit is Milou. Milou gaat na de vakantie beginnen in haar laatste jaar op de HBO Show and Musical Academie Lucia Marthas. Ze belde me een aantal weken geleden, op zoek naar iemand die haar portfolio kon schieten zodat zij alvast kan gaan lobbyen en zichzelf op de markt kan zetten als danseres.
Milou wilde niet in een dansomgeving vastgelegd worden, maar liever op een plek die niet zo "voor zich" spreekt, dus togen we vandaag naar het Zwarte Pad in Scheveningen, alwaar Milou poseerde of ze het dagelijks doet, ipv dansen. De foto's zijn uiteindelijk een mix van zwart/wit (vanilla) en kleur geworden. Op mijn blog voor nu even de zwart/wit versies.
Milou, succes dit jaar met alle voorbereidingen voor je audities en bedankt voor je vertrouwen!

Emi & Patrick

Soms ontmoet je een stel  die je helemaal niet kent, maar waar je wel een goeie klik mee hebt. In dit geval de Kroatische Emi en haar Hollandse liefde Patrick. Zij vroegen mij een aantal maanden geleden hun huwelijk vast te leggen op 8/9. Ik heb mijn vakantie ervoor verplaatst, want ik wilde zo graag hun fotograaf zijn!
Lieve Emi en Patrick, het was een geweldige dag in Rotterdam en Hoek van Holland. Ik hoop dat jullie voor het kerkelijk huwelijk in Kroatië net zulk mooi weer hebben als gisteren.
Oh, en Patrick, ben je er al achter wat "ja" of "ik wil" in het Kroatisch is?

Summertime

Soms wil je als fotograaf gewoon mooie plaatjes maken. Gewoon omdat het kan. Niet omdat je het voor iemand doet, er voor betaald wordt of omdat het moet. Zo'n dag had ik vandaag!

European Climate Foundation

Het is weer bijna zomer, dat betekent dat de events eraan komen. Zo ben ik deze week ingehuurd om 2 evenementen te fotograferen. Te beginnen met deze van het European Climate Foundation, een dag waar hun 56 koppen tellende medewerkers, verdeeld over Brussel, Berlijn en Den Haag 3 dagen samen kwamen in Huis ter Duin om het een en ander te bespreken, om elkaar beter te leren kennen, en elkaar weer eens te zien. Gepaard met sessies, met workshops, maar ook met een frisbee, yoga of vlieger-uurtje aan het eind van de dag, tussen de cocktails en het heerlijke eten aan toe.
Het was een mooi event om vast te mogen leggen!

Marije goes diva

Voor InCt op pad geweest vandaag richting het Mediapark Hilversum, om eens 2 dames vast te leggen. Gelukkig komt het steeds vaker voor in de uitgeefwereld; het fenomeen dame.
Vandaag Marije Meerman, werkzaam als documentaire regisseuse bij de VPRO. Dat een vrouw met een prima stel hersenen ook nog een mooi plaatje kan opleveren, is bewezen.

NUV * Een goede klant

Terug uit België lag er een prachtig exemplaar van het NUV (Nederlands Uitgevers Verbond) jaarverslag in de bus. Deze keer verzorgd door Ravestein en Zwart uit Nijmegen.
Op 2 stockfoto's na is alle fotografie in deze uitgave van mij en gezien ik dit voor het tweede jaar doe, ben ik dat best heel trots op. De vormgeving werd dit jaar verzorgd door Lauwers-C en ziet er gelijk heel anders uit dan vorig jaar! Ik hoop er volgend jaar weer voor gevraagd te worden; het blijft gaaf om je werk op deze manier terug te zien!

 

 

Professor Casimirschool * Cultuurproject 2011

Elke jaar organiseert de school van mijn 2 jongsten een cultuurproject. Zo ook dit jaar, waar de kinderen van groep 1 t/m groep 8 samen werkten in zang, dans en een heuse lichtshow.

Hi di Hi & Crumpler mixed up!

Ik ben in mijn fotografische leven de trotse bezitster geweest van vele fototassen. Ik heb met pijn in mijn hart afscheid genomen van mijn Canon-tas, omdat ik bedacht dat een rugzak met easy acces sling van Tamrac handiger was voor op reis. Uiteindelijk heb ik een kleine tasje van Samsonite meegenomen en bleef de Tamrac thuis.
Met meer en meer uitrusting wil je een grotere tas. Maar het gevaar dat deze weer te groot en te lomp wordt, ondervond ik toen ik mijn oude Crumpler Pretty Boy weer in gebruik nam. Man, wat een onhandig ding is dat! De rits op de voorkant opent nooit helemaal, zodat je net niet goed bij alle vakjes en spulletjes kan. Het is een mooi merk, dat Crumpler, maar er zit zoveel ongebruikte ruimte in! Daardoor wordt hij snel lomp en onhandig.

Dus... Een nieuwe, leuke, opvallende, stoere maar ook enigszins vrouwelijke tas. Zoekend op het internet, kwam ik zoveel tegen! Van de prachtige maar helaas te kleine tassen van PorteenGear, via de prachtige site van Epiphanie (geweldig gefotografeerd en vormgegeven, maar ik zit persoonlijk niet op een hemelsblauwe of lavendelpaarse tas te wachten) bij Photojojo (te duur voor wat het is).
Natuurlijk is het makkelijk om bij HaveaRosa te bestellen. Mooie tassen, gave kleurtjes, maar niet helemaal wat ik bedoel, niet helemaal voor mij. Dus werd er een idee geboren. Toen ik er over dacht om een customised tas te maken, rondom de gewatteerde indeling die in mijn Crumpler zo super is, bleek het hele systeem een soort bag-in-bag en kon ik hem in zijn geheel eruit trekken! Dat betekende dat ik dus alleen op zoek moest naar een tas (trendy, vrouwelijk, messenger... noem maar op) waar mijn persoonlijke indeling in paste. Ik stond in de Applestore met een Freitag in mijn hand. Supergaaf, maar wel aan de prijs. Juist toen ik dacht niet te gaan slagen, kwam ik in Den Haag een winkeltje tegen die allemaal tassen van Hi di Hi verkoopt. Leuk, speels, kleurrijk, opvallend en vooral: precies op maat voor mijn Crumpler bag-in-bag. De tas is er niet speciefiek voor gemaakt, maar het lijkt bijna wel zo; er zitten zelfs banden met clips onder voor een statief. Crumpler neckstrap erop voor het comfort...
Voorlopig ben ik even gelukkig, alles dat ik mee wil nemen past er in: 5D MKII met standaard 24-70 en zonnekap, 85mm, flitser, difuser en softboxje, batterijen, accu's en CF-kaartjes reflectiescherm en mijn statief! Tel daar agenda, portemonnee en Iphone bij op en ik kan gaan!

PS. De Tamrac is te koop. Bij CameraNu nog voor € 80. De eerste die me de helft bied, mag hem hebben.

Jildou van der Bijl

Vorige week de mooie hoogzwangere Jildou van der Bijl voor mijn lens gehad. Jildou bestiert samen met Linda de Mol zelf de veelgelezen dames-glossy Linda.
Het pand waar Mood for Magazines is gevestigd in Naarden, is zo'n heerlijke smeltkroes van creatieven bij elkaar in een stukje van de vesting. Zo zit daar bv Studio Room, een bedrijf waar ik persoonlijk veel mee op heb.
Een sprekende vrouw in een prachtige omgeving!

Familieshoot thuis

2 Hollandse meiden, een hippe mama en een stoere papa bevolken het dijkhuis in Moerkapelle, waar ik zaterdag was. Wat een stel! Gezellig, druk, een beetje gek maar vooral heel leuk om ze vast te leggen in hun prachtige verbouwde huis vol kleurtjes, kunst en liefde. Weer eens een opdracht als vanouds, met natuurlijk licht gemaakt, en nabewerkt met mijn nieuw verworven CS3 actions. Kijk, daar word ik vrolijk van. Bijna net zo vrolijk als het stel hierboven!

Wendy, up and coming supermodel

Gek genoeg had ik bij het bekijken van Wendy's Hyves profiel een ander soort beeld in mijn hoofd. Een beeld dat lief, luchtig en "iets met vlinders" was. Dat het juist een sterk contrast tussen het lieve dat Wendy uitstraalt en het stoere van de locatie, vind ik alleen maar een mooi fenomeen! Aan het einde van het Zwarte pad in Scheveningen scheen de zon toch net iets te uitbundig en inflitsen maakte het plat. Dus op naar de toren die daar staat (en tevens ook dienst deed voor een ander groepje fotostudenten dat daar bezig was; zij hadden ook het licht gezien!)
Wendy was de tweede op een rij van shoots waarbij ik met visagiste Karin van der Molen samenwerkte. Ik ben heel tevreden over het resultaat, en ik hoop Wendy ook!

Esther en Hannah

Ik heb ze al eens eerder voor mijn lens gehad, deze dames. Maar dan in een volledig andere setting, en met hun hele familie. Omdat ik Esther en Hannah toen al 2 enorm leuke en zeer fotogenieke meiden vond, heb ik gevraagd of ze voor een dag model wilden zijn op een andere locatie. Samen met vriendin en visagiste Karin van der Molen hebben we ze eerst mooi in de make-up gezet om ze tenslotte vast te leggen op deze bijzondere locatie in Den Haag. Ik ben blij dat ik gisteren avond op de valreep nog toestemming kreeg de shoot online te zetten!

Charlotte

Toen haar broertje Boaz werd geboren, ontwierp ik zijn geboortekaartje samen met mijn zoon Pjotr. Hij tekende op zijn vierde het poppetje met de kroon. Het poppetje van Boaz had toen nog geen armen. Die zijn er later bijbedacht door een zusje van weer een ander kindje dat op de wereld verscheen. Gaandeweg werd duidelijk dat het poppetje ook een klein zusje moest hebben toen kleine Charlotte zich aandiende.
Lieve Bart, Cher, Boaz en Lotte, ik wens jullie veel liefde en geluk, een prachtige toekomst samen en bedank jullie enorm voor het vertrouwen, wederom!

Jaarverslag NUV 2010

Verheugd was is, toen ik een paar weken geleden wederom gevraagd werd het beeld voor het jaarverslag NUV te verzorgen. Vorig jaar mocht ik dat ook al doen, en dit jaar is er weer plek voor een (ietwat afgeslanktere) versie. In samenspraak met de vormgever werd er een plan bedacht waarin ik heel vrij was beeld te maken. Alles over nieuwe media, innovatie, oude media, reclame en regels, met als rode draad het "scherp zien" en dus een bril. Net voor de deadline aangeleverd en ik ben tevreden!

Collega Simone

Het is leuk om collega's te hebben! Als ZZP-er heb je die niet veel, wat ik soms erg jammer vind. Vandaag koffie met (via twitter ontmoete) collega Simone Janssen in haar studio. Totaal andere fotografie doen wij, dus we bijten elkaar absoluut niet. Simone heeft nu nog een studio in Rijswijk, maar gaat binnenkort verhuizen naar Zevenhuizen. Ik ben erg benieuwd naar haar nieuwe onderkomen! het was gezellig om, buiten de #CCT om, ook eens de werkplek van een andere fotograaf te zien. Blijft een issue, vind ik, als je geen directe collega's hebt om dingen mee te bespreken.

Even voorstellen:

Kennen jullie Marina? Marina is vrouw, moeder, en... Ondernemer! Ik zeg Ondernemer met een GROTE O. Omdat ik respect heb voor wat zij doet. In haar bedrijf, Call the Office, regelt zij dat bedrijven altijd iemand hebben om hun klanten te woord te staan, of ze er nou zelf zijn of niet. Dus een bedrijf dat vaak op buitendienst is, of simpelweg niet altijd de telefoon kan aannemen, heeft hier veel baat bij.
Deze dame is een persoonlijkheid opzich; vrolijk, spontaan, maar ook correct.
Vandaag mocht ik haar voorzien van een aantal nieuwe profiel en persfoto's. Ik heb er mijn nieuwste aanwinst voor gebruikt; mijn oranje retrotelefoon. Het liefst zou ik hem fulltime willen gebruiken, maar dat is niet meer mogelijk. Komt hij toch nog een keer van pas! 

Funda en het 10 jarige bestaan

Funda bestaat 10 jaar, en dat moet gevierd worden! Met alle belangrijke mensen die in het verleden, nu en voor de toekomst te maken hebben met de Funda. De oprichters, de NVM mensen, de makelaars... Allemaal moesten ze vastgelegd voor de lustrumkrant. Voor mij een "andere" klus, omdat het wel gaat om portretten, maar ik werk meestal in de uitgeefwereld. Dan is de huizenmarkt toch een andere insteek. Wel een leuke klus, bijna afgerond nu. Met een hoop verschillende mensen, qua leeftijd, qua achtergrond maar niet qua passie: huizen.

Bart, Cher en the lovely Boaz

Bart en ik "go way back", uit een tijd dat we 15 of 16 waren en samen op school zaten (waar bleek dat we precies 1 uur schelen in leeftijd). We hebben samen in een studentenhuis gewoond, en zijn zus is mijn beste vriendinnetje. Een aantal jaren geleden ontmoette hij Cher, tegenwoordig zijn vrouw, ze verhuisden naar Engeland en kregen zoon Boaz. Hoewel een stuk minder, hebben we toch altijd contact gehouden en ontwierp ik het geboortekaartje van Boaz. Toen hij me vroeg een nieuw kaartje te ontwerpen, was ik uiteraard verheugd! Een meisje, deze keer!
Dit weekeind waren ze voor een flitsbezoek in Den Haag, en heb ik dit heerlijke stel even vastgelegd.
Lieverds, ik wens jullie nog een fijne paar weekjes voordat ......... zich aandient. Zoals jullie zien, heb ik de naam even vervaagd voor later!

Zwart/Wit voor InCT

Een van de leukste opdrachten die ik dit jaar voor het derde jaar alweer mocht doen, is het jaarboek van InCT. Deze wordt jaarlijks gepresenteerd op InCTformatie en bevat interviews van mensen die door de diverse InCTschrijvers worden bedacht. David laat mij helemaal vrij in mijn fotografie maar er zijn 2 voorwaarden: staand beeld en zwart/wit.
Nou hou ik wel van zwrt/wit fotografie, zeker in de portretten. Ook vind ik deze opdracht leuk omdat ik weer in aanraking kom met een aantal zeer vooraanstaande mensen uit de uitgeverswereld. En als ze niet uitgeven, hebben ze vaak veel te melden op het gebied van innovatie of social media.

Deze keer:
Johan van Dijk (HUB uitgevers - Ipadmagazine, Foto, Iphone & More, ComputerIdee, het door mij gelezen Matchmagazine en vele anderen)
Rob Koghee (Blue Flower media - Voormalig directeur IDG, uitgever bij Weekbladpers)
Hans Jansen (Woodwing, uitgever van tabletpublicaties)
Marc de Vries CEO van Hyves (81890 vrienden - wilde mijn zoon weten)
Jan van Dijk (Universiteit van Twente, Master new media research & design)
En Pjotr de Jong (Van de Jong Uitgevers en voor ons fotografen leuk: FOAMmagazine)

De portretten zullen (al dan niet in deze vorm) gepubliceerd worden in het InCT jaarboek 2011. Mooi, daar ben ik weer blij mee!
David, wederom dankjewel voor het vertrouwen!

Pers en profiel | Uitgeverij Rendement

Donderdag. Mijn eerste shoot waarbij ik van tevoren aangaf geen studio meer te hebben en alleen maar te willen schieten met bestaand licht. Apart wel, om zakelijke portretten te maken zonder flitsers en achterwanden. Maar... het vergt creativiteit, nadenken over lichtpunten binnen een gebouw.
Met de club mensen van Rendement Uitgevers had ik mazzel, want ze wilden stuk voor stuk graag op de foto, waren minimaal zelf-kritisch en juist zelfverzekerd, en buiten alles leuk, gezellig en ook nog fotogeniek! Ik heb geprobeerd een lijn te leggen in alle foto's. PP 3 pers en profielfoto's. Allemaal 1 op dezelfde plek, nl het balkon van uitgever Marnix, waar het licht gewoon heel mooi is (en je de kleuren van het gebouw er achter mooi kunt DOFfen) en dan nog een aantal binnen het gebouw, op verschillende locaties. Hun kleuren (oranje en een soort mistig blauw) komen overal terug.
Ik ben blij met deze serie, blijer dan ik was met series waarbij ik mijn lampjes gebruikte. En dat was nodig. Ik hoop dat Rendement net zo tevreden is over het eindresultaat!

Retro netbook sleeve

Vorig jaar, toen we op reis waren, zaten we met een paar problemen: 1. we wilden graag webcammen met de thuisblijvers (elke zondag, voor hun half 8 's avonds), 2. we wilden bloggen en 3. we wilden de gemaakte foto's kunnen bekijken. Dus, keer op keer zochten wij de internetcafetjes op, wisselden we handen vol 10 BHT munten en vergaten we niet na elke actie uit te loggen.
Dat we het een volgende keer anders gingen doen, zagen we op Koh Tao, tijdens een Singhatje in een café, waar een hoop mensen een netbookje hadden.
Met dank aan Guillaume (die met de zijne niks meer deed), zijn wij nu ook de trotse bezitters van een netbook. Grappig genoeg doet iedereen die dingen nu weg, veelal omdat de Ipad zijn intrede heeft gedaan. Mensen die ons een beetje kennen, weten dat wij niet zo hip of gadget-minded zijn. Bovendien heb ik er het geld gewoonweg niet voor over; hey, ik heb een Imac en een Ebook. Meer dan genoeg.
Wat we wel graag wilden, was een muis, voor het sleepwerk. En die paste dan weer niet in de oude sleeve. Vandaar deze retro Portfolio sleeve, gemaakt van 4 mm vilt, makkelijk in elke rugtas te stoppen!
Zelf vind ik hem stiekem toch wel een klein beetje hip...

Testing*testing 1,2,3!

De meeste mensen om mij heen weten dat ik erg zoekend was naar wat ik nog met flitslicht wilde. Na de verkoop van mijn studio, kocht ik online een ringflitser om deze eens uit te proberen. Mijn vermoedens werden bevestigd: alle licht van voren geeft als in een ingebouwde flits rode ogen. Terug dus. En dan maar helemaal de overstap maken naar bestaand licht. Totdat ik dit slimme dingetje zag. Ja, inderdaad, gewoon op Marktplaats! De verkoper is wel gecontroleerd, maar voor € 12,50 (€ 14,50 inclusief verzending) ontvang je een mini softboxje voor op je opzet-flitser, heel makkelijk te bevestigen dmv een klittenbandje.
Toen ik dit twitterde, kreeg ik commentaar en ook een hoop nieuwsgierige vragen. "Wat zijn je ervaringen?"
Bij deze dus. Zoon lief (ietwat verkouden, dat moet gezegd) voor de camera, 1 maal met directe flitser, 1 maal met de difuser (tupperware bakje) en de laatste foto met het minisoftboxje.
Om het verschil echt aan te tonen, heb ik geen nabewerking meer uitgevoerd en ze direct gebruikt.
Wat zijn jullie meningen?

Happy family

Nadat ik dit blog af en online heb, ga ik mijn teksten aanpassen die op mijn site staan. Ik heb immers geen mobiele studio meer; iets dat ik wel aangeef op mijn homepage.

Enige tijd geleden werd ik door collega Vinita Salome benaderd of ik in haar plaats een duo shoot wilde maken van een gezin waarvan de ene helft in de USA woont, en de andere helft om de hoek in Gouda.
Hoe? Was de grote vraag. De Amerikaanse moeder had ooit het verlovings-portret van Willem Alexander en Maxima gezien (met die zwarte achtergrond) en wilde wel zoiets. Zij zouden dat daar laten doen door fotograaf Derek Shane, ik zou hier zoiets doen en het geheel dan in elkaar shoppen, afdrukken en inlijsten. Een dag voordat ik zou gaan schieten, kreeg ik de proofs uit Amerika, waaruit bleek dat zijn fotostijl en lichtplan moeilijk na te bootsen was, dus na overleg besloten wij wel zijn opstelling te nemen, maar er een witte versie van te maken. Dat kan samen ook erg mooi staan in een lijst.
Dat we er tevens een losse kleurige shoot achteraan hebben geplakt, is toeval. Esther, de oudste had heel wat leuke ideetjes over hoe ze graag op de plaat wilde. Met zulke spontane en fotogenieke meiden kun je domweg niet weigeren (niet dat ik dat wilde, haha!)

Het is mooi geweest zo, ik heb mijn studio verkocht aan een collega fotograaf, die er hopelijk nog meer plezier uit haalt dan ik dat heb gedaan en ik heb een ringflitser aangeschaft voor het hoognodige. Ook heb ik deze week een grote B2B klus aangenomen, waarbij ik heb gezegd expliciet met daglicht te gaan werken. Zij waren nav een door mij gemaakt businessportret bij daglicht erg enthousiast. Daar ligt mijn hart. Ik heb deze twee meiden dan ook gevraagd nogmaals voor mijn lens te verschijnen, ditmaal met natuurlijk licht.
Barbara, Ad, Esther, Hanna en natuurlijk Vinita; thanks voor het vertrouwen in mijn kunnen!

Hoe hoop Hope werd

De woorden die om 3 uur 's ochtends binnen kwamen, zo net voor kerst, waren genoeg om mijn nachtrust voorbij te laten zijn. "mum in hospital, check your mail"
Mijn moeder, sterke vrouw, lerares Engels, moeder van 2, oma van 3 in het ziekenhuis met een gecompliceerde breuk in haar enkel, waarbij een infectie was opgetreden die haar in de loop van de kerstdagen zo ziek maakte, dat ik me af begon te vragen waar mijn moeder was gebleven. Wat niemand besefte was hoe ziek ze eigenlijk was.

Scepticemia vrat op dat moment aan haar voet en been en maakte haar tot een hoopje ellende dat wegkwijnde in een ziekenhuisbed, omgeven door rochelende mannen, en semi-demente vrouwen die de hele nacht door het ziekenhuis spookten. Vlak na de kerst kwam het verlossende woord voor haar: amputatie van het ziek-makende been. Dat dat voor haar de goed oplossing was, daar konden wij allemaal ons hoofd niet bij krijgen. Oma met 1 been, mijn moeder als gehandicapte door het leven, aan een rolstoel gekluisterd...
Dat mijn moeder sterker was dan wij allen konden vermoeden, bleek toen zij zich er al lang bij had neergelegd en toen zij wonder boven wonder na de operatie in rap tempo begon op te krabbelen! Ze kreeg weer praatjes, lachte ineens weer enorm veel, maar wat nog het mooist was (en is): mijn moeder vulde zichzelf en de mensen om haar heen met een positivisme die wij van haar en onszelf niet gewend waren.
Revalideren, dat wilde ze! En wel zo snel mogelijk, om maar uit die klote rolstoel te komen, om maar weer te kunnen lopen!
Afgelopen week moest ik haar laten schrikken. Ik kreeg van de een op de andere dag trombose in mijn linker been. Hoe positief ik ook was geworden door mijn nieuw gevonden moeder, ik ben een avondje heel boos geweest dat het gewoon bij mij nooit op lijkt te houden; heb ik geen gescheurde meniscus, dan is het wel trombose. Ook vond (en laat ik eerlijk zijn, ik VIND) het oneerlijk. Ik ben 4 jaar geleden gestopt met roken, leef uitermate gezond en sport veel. Waarom dan ik?

Eergisteren belde mijn moeder mij vanuit het revalidatiecentrum. "Heb ik je al over Hope verteld?" vroeg ze? Hope, een meisje uit een Afrikaans land, is door twee goed willende Hollanders mee genomen om hier voorzien te worden van benen die daadwerkelijk werken. Haar eigen benen, die ze achter zich aan sleepte, zijn verwijderd om plaats te maken voor twee protheses, waardoor zij weer kan lopen. Mijn moeder beschrijft haar glimlach als "hij begint achterop haar hoofd, loopt om haar gezicht heen, en sluit zich weer aan de achterkant", terwijl ze op haar krukken binnen komt gelopen.
Met Hope kreeg mijn moeder ook weer hoop. Zoveel hoop, dat ze een mooi fonds heeft opgezet. Niks heftigs, niks ingewikkelds maar een fonds die een jong meisje een pad om haar huis moet geven, en een straatje naar de grotere weg, zodat ze niet struikelt als ze met haar protheses en krukken een stukje wil wandelen.

Zo zie je, zie ik, dat het altijd erger kan, maar ook altijd mooier. En positiever. En dat houdt ons (en mij) letterlijk op de been!

2 Journalisten

Via Paleis Zuideinde kreeg ik de opdracht om schrijver Jasper Rombout en Parooljournalist Hans van der Beek te fotograferen voor een boek dat zij samen schreven over beleggen. Mooi om de journalisten samen in beeld te brengen en ook een manier om hun beroep uit te beelden. Soms kan ik in en in gelukkig zijn met mijn werk als B2B fotograaf. Nu dus.

Cursus KIJK

"Ik geef ook workshops" staat er op veel sites geschreven. Meer dan eens heb ik gedacht "waarom, in Godsnaam?". Ik kan je niet alle techniek leren, ik kan je wel leren kijken.
Vandaag ga ik er voor, voor het eerst in een hele lange tijd. Vroeger gaf ik wel eens workshops bij kinderdagverblijven, dus ik had mijn oude lesmateriaal er eens bij gepakt. Dat ging ook nog een stukje over analoge fotografie! Dus, opnieuw schrijven, mijn cursus kijk. Dit is het geworden, een magazine vol tips en trics, met opdrachtjes om jezelf te testen en verder hapklare informatie voor de beginnende SLR gebruiker.
Vandaag dus mijn eerste, de vrouw van een van mijn opdrachtgevers heeft een Canon 1000D gekregen en wil daarmee leren omgaan en leren kijken. Ik heb er zin in!

Boudine, bleek veel meer oog te hebben voor beeld dan ik had verwacht. Ook snapte ze DOF en de combi, F, sluitertijd en ASA (of ISO, wat jij wil) heel snel. De locatie die we gebruikten was schitterend en het weer speelde mee. Heerlijke dag gehad tijdens deze "les". En een mooi boekje achtergelaten met alle tips, trics en wat leuke opdrachtjes om te doen. Zie HIER het magazine.
Voor meer info over deze lessen, bel of mail me vrijblijvend!

Uitreiking LOFprijs 2011

Gisteren was het dan zover: de uitreiking van de LOFprijs in de hermitage in Amsterdam. Ik ben er voor Vakblad al een aantal keren bij geweest, nu was het een duo-opdracht voor Vakblad en het NUV. Wat ik op de heenweg ernaartoe nog niet wist, is dat Media Facts en ook de winnaar van de LOFprijs (www.foodinspiration.com) interesse hadden in de foto's. 
Spannende wedstrijd was het, zoals elk jaar georganiseerd door het NUV waarin 5 inzendingen op het gebied van vakbladen werden beoordeeld door een vakjury.
Vanwege mijn passie als foodfotograaf had ik wel een voorkeur, dus ik was enorm blij met de winnaar!

Love is in the air voor Max en Daphne

Een tijd geleden belde Marinke Kruize (ja, idd, dochter van, maar nog belangrijker: owner van ByMe interior design) me met de prangende vraag of ik het huwelijk hockey bondscoach Max Caldas en zijn lieftallige aanstaande Daphne wilde vastleggen. Ik heb in het verleden heel veel met Marinke te maken gehad, toen zij nog als styliste werkte en we samen wat klussen deden.
Ook Max heb ik al vaker voor mijn lens mogen hebben, maar nog nooit in combinatie met een prachtige vrouw aan zijn zijde. En ik mag wel zeggen dat ze een toevoeging is!
Ik heb me eerst ontfermd over de uitnodigingen voor dit stel; zij, Nederlandse in hart en nieren, hij, een Argentijn die hier al een aantal jaren woont, in de vorm van een boarding-pass.

Ik ben gewend niet al te veel tijd te hebben voor een reportage, niet echt aanwezig te zijn wanneer de bruid wordt aangekleed en opgemaakt (hoewel ik tegenwoordig vraag of ik daar ook bij mag zijn) en ik ben zeker niet gewend om langer te blijven dan het aansnijden van de taart, of het diner. Dat ik hier zelfs mee stond te swingen toen hun openingsnummer "Raise your glass" van Pink... Ze sprongen letterlijk de dansvloer op; ook Max, die normaal niet zo'n danser is!
Ik heb geleerd dat tijd inplannen heel belangrijk is, dat 6400 iso bij een disco vloer een must is als je niet wil flitsen, dat de tranen van een nichtje uit Argentinië zeker het vastleggen waard zijn en dat schoenen gemaakt door de Argentijnse schoonpapa heel fotografisch zijn!
Al met al kan ik erg vrolijk worden van het resultaat van deze lieve, intieme, ietwat chaotische maar enorm intense bruiloft.

Zojuist het gehele pakket opgehaald om morgen af te geven bij dit kersverse bruidspaar:
Een op fotopapier gedrukt, in leer handgebonden album van 30 x 30 cm, met apart ontworpen glossy dustcover, 3 minialbums voor ouders en de tas van de bruid en een DVD in dezelfde stijl als album en uitnodigingen. Heerlijk, om zo'n complete bruiloft te mogen doen.
Lieve Max n Daph, ik hoop dat jullie samen intens genieten van de napret, dank jullie voor het vertrouwen in mijn kunsten en wens jullie samen met Tycho en Emma het allerbeste voor de toekomst! Cheers!

Pip's grote jongenskamer

Huilend kwam hij naar beneden, mijn kleine Pjotr, die vreemd genoeg al langer is dan zijn beide broers op die leeftijd waren. Klein, want nog altijd 6 jaar, maar ook al groot. Groot genoeg om me mee naar boven te trommelen om te laten zien: "kijk mam, ik kan echt niet meer in dat kleine bed slapen" (gaat op zijn juniorbedje liggen en rekt zich helemaal uit, zodat zijn tenen, als hij echt veel moeite doet, de rand van zijn bedje raken).
"Waarom huil je, liefje?" vraag ik. Het komt helaas wel eens vaker voor bij de wisseldagen van ons co-ouderschap dat ze op zondag avond eens wat moeite hebben met wat de komende maandag gaat brengen, dus ik was al een beetje voorbereid op de troostende woorden. "Ik wil ook zo graag een grote jongensbed voor mijn verjaardag, net als Yannick toen kreeg", snikt hij verder.

Wat hij niet wist, is dat wij al lang grootse plannen hadden voor het kleinste kamertje in onze vinexwoning: die zou nl in de week voor zijn verjaardag worden omgetoverd tot een heuse jongens kamer, met een werkhoek, een speelhoek en een leeshoek (met 3 hoogslapende kinderen in huis wordt voorlezen een net iets grotere uitdaging dan die ik om half 8 's avonds wil aangaan), waar al zijn dromen waar kunnen worden. Wat we bij zijn broers ook deden is dat hij tot zijn echte verjaardag mag "logeren" bij een van de anderen. En dan op zijn verjaardag krijgt hij 's ochtends de deurklink waarmee hij stoer zijn eigen kamertje mag openen ter inspectie.
Ik hoop van harte dat hij aan al zijn 7-jarige verwachtingen voldoet!

MiniMasterChef

Minimusketier wil koken op zijn feestje. Koken?? Geweldig vind ik dat; ik hou zelf van koken en heb een hekel aan de plaatselijke ballenbak. 
Via www.lekkerbekkies.nl kwamen wij op het organiseren van "gezonde" kinder kookfeestjes, zonder het teveel aan suiker en zoetstoffen die de kinderen meestal binnenkrijgen op feestjes.
Ariadne, de eigenaresse van het bedrijf bedacht een mooi plan; de 6 kindertjes gaan met behulp van een pastamachine, 2 hulpkoks van de koksopleiding en haarzelf zelf tagliatelle maken! Dat is weer eens wat anders als pannenkoeken versieren! Ik ga het geheel uiteraard mooi vastleggen, ook voor Ariadne zelf.

Bij zo'n feestje hoort ook een culinaire smikkel-uitnodiging. Vandaar deze. Mini gardes zijn te koop bij Dille en Kamille.

Love and the big yellow wall

Collegafotograaf Vinita Salome had laatst op haar fantastische blog een shoot staan van "A dear family friend", genomen in het prachtige Reewijkse Hout, vlakbij ons beider woonplaats. In eerste instantie durfde ik niet zo goed te vragen waar die prachtige gele muur was, maar Vinita kende geen schroom en deelde met mij deze fantastische lokatie!
Dus... 2010 is voorbij, op naar 2011, waarin er hopelijk een hoop mooie dingen te gebeuren staan, zowel zakelijk als privé.
Voorlopig zie ik in mijn vriendenkring een hoop negatieve opvattingen over 2010, maar voor mij was 2010 heel bijzonder; ik trouwde met mijn liefste lief, de man aan wie ik voorgoed mijn hart geef.
Vandaar vandaag op 02/01/2011 op herhaling op deze prachtige lokatie, met dank aan mijn spontane liefje en ook aan Vinita!

Lieke's boys

Wie zegt dat een vrouw hoort weg te kwijnen in een hoekje als ze alleen gaat opvoeden? Ik zal dat niet zijn! Vandaag heb ik een fotoshoot gehad bij een vrouw die een huis heeft zoals ik me zo goed herinner uit de tijd dat ikzelf mijn huwelijk beëindigde; helemaal van haar, bloemig, heel roze, maar ook volkomen stoer en krachtig. Vanuit dat standpunt ben ik vandaag bij haar geweest om haar als vrouw te portretteren met haar stoere zoons; KRACHT.

Hoe druk je uit wat kracht is in een vrouw? Wat trots is maar ook wat zacht en mooi is aan de liefde tussen haar zoons en haarzelf? Na enig broeden, ben ik daar vanochtend wel uitgekomen in mijn schetsen, ik hoop dat zij ook vinden dat het is gelukt! Bedankt, het was een leuke middag! (En stiekem ben ik een beetje jaloers op het behangetje in de keuken!)

Adformatie

3 weken geleden werd ik gebeld door mijn collega Marco van der Hoeven van MediaBureau Leiden. Hoe snel kun je schakelen? Zit om nog even wat klusjes aan te pakken? 
Ik werk al een tijdje voor Kluwer, diverse vakbladen mogen mij ondertussen hun "huisfotograaf" noemen. Adformatie nog niet. Dus contact gezocht met de uitgeef assistente van het blad, die een mooie eindejaars uitgave in de planning had staan. Bedrijven als CrossMarks, Netwerk VSP, GFK, Gennie Freen, Magic Concept, Initiative Group en Ideas for Brands kwamen voorbij. Leuk om te werken met creatieven!
Het idee achter de uitgave was "de toekomst" en elk van de interviewees deed een kijkje in de toekomst. Daar moest de fotografie uiteraard wel een beetje op aansluiten, vandaar dat ik ervoor koos mensen de lens uit te laten kijken, als een soort vooruitziende blik. Ik ben heel benieuwd hoe het in zijn geheel er straks uitziet!

Laatste studioshoot

Vandaag heb ik een besluit genomen: geen studiowerk voor mij voorlopig. Ik neem dat besluit niet zomaar, daar heb ik (ondanks bovenstaande foto) echt heel goede redenen voor.
Studiowerk is iets dat je moet leren, moet bijhouden en vooral: leuk moet vinden. Studiowerk is iets anders dat een klein parapluutje of een softboxje mee hebben voor op locatie. Studiowerk betekent achtergronden, lampen, kennis van zaken, genoeg tijd, gesjouw...
Vanochtend op naar het pittoreske Baambrugge, tussen Amsterdam en Utrecht in, nabij de Vinkeveense plassen. Een oud jaargenootje van me had zijn vriendin een van mijn bonnen kado gedaan voor haar verjaardag. Lampjes erbij, kindjes erbij en een leuke familieshoot was wat we allemaal in ons hoofd hadden. Ten eerste deden mijn lampen totaal iets anders dan dat ze normaal doen als ik studiowerk doe.
Ik vermoed dat ik weet hoe dat komt: Normaal sta ik op lichtere locaties en ben ik niet volledig afhankelijk van mijn flitsers. Daardoor kan ik meer reguleren met mijn diafragma, iets dat ik heel fijn vind, ik ben een DOF liefhebber, mijn Canon staat altijd op de AV stand.
Mijn oud jaargenootje is duidelijk veel meer bezig geweest met studiowerk, maar ik kon het toch niet helemaal eens zijn met zijn uitleg over wat ik niet goed deed. Ik heb dit probleem immers nooit!

Affijn, dochterlief die eerst lachend haar best deed had er helemaal geen zin meer in, zoon van 2 maanden oud viel in slaap bij papa op schoot en ik raakte dat gefrustreerde gevoel de rest van de dag niet meer kwijt, waardoor de overige klussen die ik had bijzonder moeizaam gingen (en dat frustreerde me dan nog veel meer!!)
Hoewel ik in de auto nog dacht "ik ga dalijk gelijk kijken wat Calumet aan studio-cursussen heeft" en "ik bel Martin Hogeboom voor een workshop flitsen op locatie", zat ik hoe langer hoe zekerder achter mijn stuur. Nee, ik ga geen dure studio cursus volgen. Ik ga doen wat ik echt leuk vind; ik ga gebruik maken van bestaand licht, van een heel klein flitsertje (maar alleen als echt nodig), ik koop heel misschien een ringflitser die mij voorziet van constant licht en wissel mijn complete studio in voor een pluutje. Maar vooral, ik ga weer lol hebben in het fotograferen van kinderen en lekker aan mijn food-projecten werken. Daarbij gaan juist mijn editorial portretten de laatste weken heel hard. Dat zijn dingen waarvan ik weet dat ik ze kan. Wijs besluit?

Familie + Golden Retriever

Leuk! Een bende van 3 gezinnen met kids en... een hond! Die deed wat hij wilde. #leuk

De Canon 24-70 USM en de 3 musketiers

Daar stond ik dan, mijn besluit om alleen nog maar met primes te fotograferen ten spijt. In het bezit van 3 primes; mijn 28mm 1:8, mijn (geleende) 50mm 1:4 en mijn 85mm 1:8. Allemaal enorm lichtsterk, maar toch. Wisselen, wisselen en nog eens wisselen. Bruiloften verliepen dankzij mijn primesbag redelijk, maar evenementen waren lastig. Ook met het oog op mijn reis en fotoproject in Thailand binnenkort, was ik toch wel op zoek naar een goede zoom. Deze keer iets professioneels, want de Sigma die ik gebruikte was me te wollig. 
Na een goed gesprek met mijn collega en vriend Roger Dohmen, bleek dat ik de canon 24-70 2:8 moest hebben. Dat hij me die van hem aanbood tegen een alleraardigst prijsje, was helemaal een meevaller!
Vandaag maar eens een test gedaan, n.a.v. mijn moeder die telkens beweert dat hoewel ik mezelf fotograaf noem, zij van mij nooit foto's krijgt (....). En dus een serie van mijn musketiers gemaakt. Eerlijk, ik heb amper hoeven corrigeren op brightness en contrast! Ook de scherpte valt me zeker niet tegen. En dat voor iemand die primes gewend is. Dus... Roger, thanks!

Quinten

Amber, de moeder van Quinten, boekte mij een paar maanden geleden voor een zwangerschaps shoot in december. Helaas ging dat feestje niet door, want Quinten kwam met 35 weken al ter wereld. Veel te geel, waardoor hij een aantal keer terug moest naar het ziekenhuis. Maar vanochtend was het dan zover; ik ging Quinten en zijnnieuwbakken mama en papa op de plaat zetten.
Het is lang geleden dat ik zo'n klein mannetje heb gezien! En wat was hij relaxed... ook grote complimenten aan de ouders, die met hem omgingen alsof het allemaal doodgewoon was en of ze het al 100 keer hadden gedaan. Lieve Amber en Wouter, de cd is naar jullie onderweg. Bedankt voor jullie vertrouwen en veel succes met jullie prachtige kereltje!

Gift Voucher

Geen idee wat je moet kopen voor je ouders met kerst? Je zusje zwanger en heel hard aan het sparen voor een Volvo; dus even geen budget voor een mooie zwangerschaps-shoot?
Voor € 120,- koop je bij mij een gift voucher die recht geeft op een familie, kinder, zwangerschaps of newborn shoot. Als dat geen mooi kadootje is voor onder de boom...

It's the Schoutens... again!

Daar zijn ze weer, de Schoutens! Ik mocht hun bruiloft al vastleggen, de zwangerschap van Kiki, en daarna de zwangerschap van zoon Sem. Dan moet je het ook afmaken (aangezien ze me heel duidelijk hebben gemaakt dat er geen zwangerschappen of baby's meer volgen; de geneugten van het opnieuw beleven wat een aanslag op je leven een baby is)!
Als "kadootje" bood ik Jan en Madelon een familieportret aan, die we vandaag hebben gemaakt. Een kleine Kiki die gisteren al sint had gevierd en eigenlijk geen zin had om fotomodel te zijn, een lachebek van een Sem die zijn volledige fles in fases terug gaf aan wie maar in de buurt stond. Maar ach, wat deert het? Lekker stel, niet waar? En stuk voor stuk van die prachtige ogen...

Christmastime

Het is weer zover: bijna kerst. Een periode om bij familie te zijn, gezelligheid voorop. Ook een periode om na te denken over het jaar dat was; 2010. 
Voor mij een belangrijk jaar op het persoonlijk vlak. Getrouwd, iets dat ik niet meer verwacht had.
Op zakelijk vlak kan ik zeggen dat ik qua omzet een iets minder jaar had dan 2009. Dat heeft alles te maken met het wegvallen van 1 van mijn vaste opdrachtgevers, die het niet meer kon bolwerken tijdens de crisis. Ook het budget van andere opdrachtgevers leek wat minder, waardoor mijn budget ook minder werd. Maar, ik heb het gered! Dankzij een aantal oude klanten die ik al sinds het begin heb (Vakblad, InCT), de mensen die er gaandeweg bij zijn gekomen (Bouwformatie, Crossings Communications, de doorstart van GreenCreatives en Paleis Zuideinde) en mijn opdrachtgevers die dit jaar toch vaker een beroep op mij hebben gedaan (AllInCommunicatie, Quamedia). Daarbij nog een aantal klappers in 2010, die ervoor zorgden dat ik kon investeren in nieuw materiaal.
Het is een fijn gevoel te kunnen zeggen: Portfolio Fotografie gaat nu zijn 6e jaar in!
Portfolio zou Portfolio niet zijn als ik mijn opdrachtgevers daarvoor niet zou bedanken. Ik heb ooit voor elke opdrachtgever een sjaal gebrei... nee, uitgezocht; wijn laten bezorgen en vorig jaar wilde ik in al mijn passie voor het gedrukte woord de tijdschriftenindustrie van de ondergang redden door 12 mensen een abonnement te geven op een magazine naar keuze.

Dit jaar doen we het anders. Met de zeer in opkomst zijnde social media (waar overigens nog weinig van mijn klanten iets mee doen, wellicht helpt dit een beetje?) als twitter en Linked In, zijn de meeste van ons bezig met de vraag hoe zich te profileren. Boeken over "zakelijk twitteren", Linked In profielen zijn er genoeg. Maar mijn aandeel is natuurlijk BEELD! Vandaar dat de actie die ik al eerder op internet zette over social media portretten (HIER) mijn kado aan hen is. 
En Folio Designs zou Folio Designs niet zijn als daar niet een mooi ontwerp bij hoorde.
Dus, opdrachtgevers; Merry Christmas en een zakelijk (en persoonlijk ook, uiteraard!) lekker 2011!

NB. Ik heb 2 vlakken vervaagd omdat ik een mail kreeg van degene die er op stond met de vraag hen te verwijderen. Zij hebben geen toestemming gegeven voor gebruik binnen promotionele doeleinden binnen mijn bedrijf. Ik had geen slechte intenties, maar bied hen hierbij mijn excuses aan. Overigens zal ik in de toekomst duidelijker zijn dat ik me het recht voorbehoud foto's op deze manier te gebruiken. Zie VOORWAARDEN.

CRAVE the Hague

The Urban girl's guide to everything you CRAVE

Overgewaaid uit Amerika, deze trend om vrouwelijke ondernemers samen te brengen in een netwerk, een boek en een samenkomen. Zelf zegt CRAVE het volgende:

"CRAVE innovatively connects urban gals to the sassiest, gutsiest, most inspiring people they need to know in the Hague. Our modern marketplace of soirees, gatherings and online networking serves as your ambassador to everything there is to CRAVE about the Hague."

Ik kreeg ooit via mijn twitternetwerk lucht van deze eerste Europese CRAVE, nl CRAVE Amsterdam. Ik wilde toen al meedoen als fotograaf, maar ja... Amsterdam hè?
Leuk vond ik het toen Natalie Carstens van Tigs Creations me benaderde om mee te werken aan de Haagsche uitvoering en me vroeg zo'n slordige 25 spreads te maken voor het boek.
Niet alleen fotografen, grafici en andere artyfarty mensen kunnen zich aanmelden voor het boek, ook winkels, e*shops, restaurants, home made, kortom, zolang het vrouwelijk is en Haags; HET KAN!
Voor het gemak hieronder het lijstje van alle afdelingen die aan bod komen in het boek. Iets voor jouw onderneming? Wellicht kom ik je kosteloos fotograferen (foto's zijn later ook tegen een mooi prijsje af te nemen voor doeleinden binnen jouw eigen bedrijf). Als ik het niet ben, komt een ander uit het team van 8 fotografen (Britse, Amerikaanse, Nederlandse, Maleisische fotograaf-meiden). Je kunt HIER mee leren over aanmelden, de voorwaarden, de kosten etc.

Abode – Furniture, home improvement and interior design
Adorn – Jewelry, eyewear, handbags and accessories
Connect – Networking, media, technology and event services
Details – Gifts, books, small home accessories, florists and stationery
Enhance – Beauty, wellness, spas and fitness
Escape – Entertainment, travel and leisure activities
Nurture – Goods and services for babies, children and parents
Pets – Goods and services for pets and their owners
Sip Savor – Food and drink
Style – Clothing, shoes and stylist

Coach – Coaches and consultants
Communicate – Marketing, PR and branding strategy
Create – Graphic and web design and media services
Entertain – Event services
Finance – Accountants and money management specialists
Law – Law offices and attorneys
Network – Networking events, programs and social media
Real Estate – Real estate, property management and moving services
Staff – Staffing agencies and recruiters
Support – Organization services and personal assistants
Tech – Technology support

Affijn, met al deze informatie over CRAVE the Hague ben ik nog niet, want...
Er moeten dus 25 spreads gemaakt worden, per fotograaf. 25 fotospreads voor inspirerende Haagse vrouwen die ook anderen willen inspireren. Mijn eerste is gedaan, de tweede komt volgende week.
Mijn eerste Haagse dame is Lianne met haar bedrijf Mevrouw de Vries, een communicatiebedrijf met een passie voor het woord. Een inspirerende vrouw met een prachtig BLOG, die zich ook inzet voor het Women in Controlfonds van Crystal Clear. Hier onder een kleine sneak preview van de foto's die ik van en voor Lianne heb gemaakt. De komende tijd volgen er meer. Ben je nieuwsgierig geworden? Kom dan naar de BUZZ-party op 10 december. Ik zal er zeker zijn, misschien kunnen we verder praten? Leuk!

Profielfoto nieuwjaarsaanbieding

Op de valreep in 2010, om aan te gaan werken in 2011; de professionele Social Media fotografie voor bedrijven en particulieren. Profileer je eens zoals je echt zou willen zijn met deze aanbieding.
Dit jaar geen tijd meer? Bedrijfsbudget op? Geen enkel probleem; stromen we door naar 2011!

Having your cake (and eating it)

Vakblad

Vakblad is een van mijn oudste opdrachtgevers. De hoofd redacteur Eric Ravestijn en ik werken al een jaar of 5 samen. De ene keer voor een advertorial in de uitgeef wereld, de andere keer vraagt hij me voor een bijeenkomst van het NUV, vaak een ronde tafelgesprek. Buiten de sfeerfoto's die hij appeteasers pleegt te noemen, moet ik vaak ook de sprekers op deze bijeenkomsten vastleggen.
Ik had deze keer mazzel, zowel met de locatie (Huis der Communicatie in Leiden), als met de sprekers, als met het licht. Zijn toch best leuke plaatjes uitgerold!

Inspiratie | Kaki

Laatst liep ik met de jongste musketier op de Haagsche Mart. Hij keek zijn ogen uit! Allemaal groente, fruit, vis en kruiden die hij niet kende. Zo hadden we de cactusvijg, de granaatappel, de prachtig bijeen gebonden gerookte sprot en de vele vele vissen die in Suriname, Marokko, Turkije en de Nederlandse Antillen dagelijkse kost zijn. Zo werd het idee geboren elke week iets te kopen dat zij niet kennen.
Deze week nam ik de Kaki voor ze mee, en vrucht die wij hier nog niet goed kennen.
Nou wil het feit dat ik bezig ben met een geheel nieuw project dat met eten, fotografie en reizen te maken heeft. Het kunstzinnig fotograferen van eten vind ik in een woord geweldig om te doen. Het geeft mij enorme voldoening op projectbasis (of in opdracht) mensen te fotograferen wanneer zij koken. Op ARTYFOODS staan een aantal van mijn woord en beeld voedselkunstwerken. Vandaar dat ik de komende tijd zal gaan oefenen met het fotograferen van gerechten en los staande ingrediënten. Met trots presenteer ik U: de Kaki. Recepten met de Kaki.

Wat ik bij mijn drukker haalde

Sommigen zullen denken dat ik aandelen heb in Colorworks, zo vaak raad ik ze aan aan collega fotografen. Aandelen? Nee. Wel is het zo dat de eigenaar al heel lang een goede vriend is, begonnen toen ik (aan het begin van mijn carrière) freelance ging werken bij Business Haaglanden, waar CW de opmaak van deed. En ik ben er gebleven.
In al die tijd heb ik 2 keer een uitstapje gemaakt naar een ander, maar ik kwam elke keer teleurgesteld terug. Niet de goede kleur (IDrukker), uiteindelijk toch een stuk duurder dan zij via de telefonische offerte vertelden (ColorXL) en dan vraag je je af, waarom nog bij een ander? Niet dus. Sindsdien gaat echt alles naar hen toe. Van mijn trouwalbums (die worden dan weer ingebonden door een handboekbinder), tot mijn visitekaartjes, briefpapier, uitnodigingen voor huwelijken, geboortekaartjes en grootformaat prints op afwijkend materiaal.
Zo werd er een grootformaat druk van een van mijn foto's besteld. Prachtig handgeschept papier haalde ik bij de Artfac. Toen bleek dat het papier dat ik zelf had aangeleverd niet "plat" genoeg bleef liggen om op de grootformaat te kunnen drukken, heeft de "chef-print" daar eens goed nagedacht en bijna hetzelfde papier gevonden om hem alsnog te kunnen drukken.
Hij is zo mooi, zo scherp geworden, dat ik hem eigenlijk het liefst zelf hou! Met dank aan Colorworks!

Project planning Noord Thailand

Nee hoor, het is heus niet zo dat we elke avond alleen maar praten over Thailand, maar we hebben het er wel over, lezen veel reisblogs van anderen (vooral die van Ross en Polly is erg inspirerend), surfen de diverse Thailandfora waar we lid zijn af naar leuke ideeën en pakken toch keer op keer onze (ondertussen redelijk gehavende) Footprint erbij. We plannen, bedenken, en doen inspiratie op.
Voor nu hebben we in ons hoofd al wel wat vastomlijnde ideetjes:
Beginnen in Bangkok (one night in Bangkok's Khao San/Rambutri is echt genoeg), met de nachttrein omhoog richting Chiang Mai. Daar een aantal dagen doorbrengen (olifanten, fietsen met ChiangMai-biking, een kookcursus en uiteraard een bezoek aan Doi Suthep), een dagje of wat chillen in het hippiedorp Pai, via Tha Ton met een boot naar Chiang Rai (uitstapjes en verblijf naar de gouden driehoek Chian Saen en Chang Khong) waarnaar we langzaam zullen afzakken richting de apen-stad Lop Buri en het Khao Yai national park. Uiteraard zullen wij het Thaise nieuwjaar (Songkran, alwaar er vooral heel veel met water wordt gegooid) van een afstandje vieren in ons geliefde Bangkok.

Ook mijn project qua fotografie ligt klaar, hoewel nog niet openlijk bespreekbaar. Ik verzamel materiaal, heb contact met fotogroepen in Thailand zelf, en zoek de juiste vertalingen om aan de bevolking daar uit te kunnen leggen waarom mijn 5D MKII zo "in their face" is. Ik ben, in alle eerlijkheid, nog zo zo geïnspireerd geweest door een project. Daarover later uiteraard meer!

Nu is het nog zoeken naar een mooi reisblog waarbij we niet telkens hoeven te betalen als we onze foto's online willen laten staan. Want onze reis bijhouden, dat gaan we zeker, net als de vorige keer!

Boarding pass wedding invitation

Mijn eigen huwelijk speelde zich af op het eiland Koh Samui in Thailand. Om daar een bepaalde stijl aan te geven, heb ik een ontwerp gemaakt dat lijkt op een boarding pass. Die versie is HIER te zien, op mijn Etsy-verkoop site. Ik heb dit ontwerp nu al een aantal keren verkocht, en telkens verander ik de afbeelding en tekst om hem helemaal in de stijl van het aankomend bruidspaar te maken.
Deze keer een voor Argentijnse Max en zijn Hollandse schone Daphne, die op een huwelijksreis gaan naar NYC. Vliegen dus! Hoewel ik mij ietwat had verkeken op het vouwen en plakken van 240 uniek gemaakte enveloppen, is het resultaat toch weer erg leuk geworden. 
Lieve Daphne en Max, vanavond kom ik jullie uitnodigingen brengen en ik zie er enorm naar uit om jullie huwelijk ook te fotograferen! Enjoy de voorpret!

Spijt!

Ken je dat? Dat je zo hard hebt gewerkt dat je denkt "mijn camera blijft thuis vandaag". En dat je op vrijdagavond besluit om de volgende dag naar Bergen aan Zee te rijden, alwaar het landschap zo de moeite waard is, dat je spijt hebt dat je alleen een Blackberry bij je hebt om het vast te leggen? Ken je dat?
Ik nu ook.

De Sjaal van OMA

Bij mijn moeder (de oma in kwestie) is een klein jaar geleden een erg progressieve oogziekte geconstateerd. Vooral voor haar; docente Engels op een Internationale school, altijd in de weer de kinderen daar te helpen, was dit een grote schok zeker omdat de behandeling ertegen gepaard ging met ooginjecties en heftige laser behandelingen. Of het geholpen heeft dat ze nu een jaar behandeld wordt? Ik weet het niet. De kans dat haar ogen ooit weer echt iets kunnen zien, de zon verdragen of haar helpen met kleine opstapjes die overal angstvallig voor haar voeten verschijnen te ontwaren, wordt met de dag kleiner.
Wat ik wel weet, ik dat ik het vreselijk vind om te zien hoe mijn ouders ineens oud worden, dat mijn moeder haar eigen "vrije" wereld langzaam maar zeker moet opgeven. Hoe moeilijk is het, als je altijd vrij bent geweest om te gaan en staan waar je wil, te constateren dat je waarschijnlijk nooit meer zult autorijden, een boek lezen (een andere grote liefhebberij, ik ken weinig mensen die zo belezen zijn als mijn moeder), je kleinkinderen kunnen vertellen wat een mooie tekening ze voor je hebben gemaakt?
Ik kan je vertellen dat ze dat vreselijk vindt. Maar mijn moeder zou mijn moeder niet zijn als ze bij de pakken ging neerzitten. Zo is ze tegen wil en dank gestopt met werken, is ze begonnen aan niet 1 maar 2 cursussen (te weten psychologie en beeldhouwen), heeft ze een lees apparaat en heeft ze een oude hobby weer uit de kast getrokken, die overigens nu weer enorm HIP is: Breien!
Alle musketiers, mijn broer en ik zijn ondertussen voorzien van een heerlijk zachte gebreide sjaal van haar hand. En oh, we zijn er maar wat blij mee! Dank mam (oma)!

Back to Thailand

Voor diegene die mijn lief en mijzelf kennen; die weten genoeg. Wij zijn Thailand-mad. Sterker nog, toen mijn lief mij vroeg of ik ooit met hem zou trouwen, antwoordde ik "alleen op een strand met mijn voeten in het zand en een bikini aan mijn lijf". Wij hadden een reis naar Thailand geboekt, en hebben die combinatie maar gemaakt. Getrouwd dus op Koh Samui, dit jaar in februari, met daarvoor een reis via Bangkok, Kanchanaburi, Ayutthaya, Erawan, en daarna een verblijf op het prachtige Koh Tao.
Bloed kruipt waar het eigenlijk niet gaan kan, en de volgende reis ligt "klaar" om gemaakt te worden. Deze keer voor ons geen strand, geen gelanterfant, maar een flinke reis door het noorden van Thailand.
Chiang Mai, Chiang Rai, The Elephant nature Resort, Sukhothai, Lop Buri, het Khao Yai national park en uiteraard Bangkok liggen in de planning.
Omdat wij vorige keer ook de expositie van Marc Schultz "Urban Lines" bezochten in Bangkok, bedacht ik dat er ook een fotografisch thema achter kan zitten als wij gaan.
Van elke stad een mooie HDR maken? Me richten op de bevolking? Briljante portretten? Ik moet er nog even goed over nadenken, maar hey, we hebben nog (op de kop af, maar who's counting?) 145 dagen om daar wijs uit te worden!
Voor degene die mij (nog) niet zo goed kennen betekent dit dat er een groot project aankomt. Over ons geliefde Thailand.

Crackbank 3 x anders

Dat het soms loont om een Godsvermogen uit te geven aan een bank, bewijst onze Crack 3001, die mijn man mee nam uit zijn kleine dubbele bovenhuis naar onze riante vinexwoning in Den Haag.
Het eerste jaar had hij nog de retro groene look uit de winkel, maar ik ben iemand die snel ergens "klaar" mee is en die ook als hoofdvak Textiele werkvormen volgde op het VHBO.
Begrijp me niet verkeerd; ik kan een beetje naaien, een beetje ontwerpen en een beetje patroontekenen, niks bijzonders, niks te moeilijks. Daarom is het zo fijn om een Crackbank te bezitten, een naaimachine die het meestal doet en een stel ouders met een elektrische niet-tang! 
Afgelopen zaterdag in de stromende regen naar de Albert Cuijp waar de Boerenbont hal ons weer (ja, het Skai leer van de eerste metamorfose kwam ook daar vandaan!) van wat mooie stofjes heeft voorzien.
Grijs, oranje en gekleurd voor deze winter. Leuk, een nieuwe bank voor weinig en gelijk een hele andere uitstraling in de kamer!

Kleurig!

De grote Koen en Sanneshow

Vrijdag was het dan zover; Koen en sanne gaven elkaar het Ja-woord. Ondanks het slechte weer was het een super dag, met een hoop mooie mensen en een zeer bijzondere feest, diner en toost locatie; de pluktuin van Landgoed de Olmenhorst in Lisserbroek en prachtige cupcakes van De Keukenprinses.
Lieve Koen en Sanne, ik ben enorm blij dat jullie mij vroegen om jullie bruiloft te verslaan. Ik wens jullie alle geluk toe in de toekomst (en zeker wetend wat ik weet.... ;-)

Klein kadootje

Voor de bruid en bruidegom die met hun tijd mee gaan, die zelf een boek willen maken, die andere plannen hebben met de foto's die ik op hun huwelijk heb gemaakt, ontwierp ik dit hoesje voor hun DVD met foto's. In blik, met lint in de kleuren van de bruiloft en beeld dat doorloopt van links naar rechts. Als het goed is, valt deze vandaag bij ze op de mat!

Het sprookjesbos

Wat een geluk hadden Eelko en Nathalie afgelopen zaterdag, hun huwelijksdag in Breda. Samen met hun kinderen Lieke en Paul, een koets, en een paard hebben zij de dag van hun leven gehad. Ik ook, moet ik heel eerlijk zeggen! Een no-nonsens, no-fuss en no-stress bruiloft ten top. De lokatie waar zij elkaar het ja-woord gaven, was bijzonder smaakvol uitgezocht, de fotolokatie midden in een prachtig bos... Affijn, de dag was geweldig!
Lieve Eelko en Nathalie, ik wens jullie het aller aller beste toe in jullie leven, met Lieke en Paul, zonder de voorbije stress. Bedankt dat ik getuige mocht zijn van deze prachtige dag. De foto's zijn naar jullie onderweg!

Primes bag op maat

Na aanleiding van de geplande tweetup over tassen, ben ik eens stevig gaan nadenken.
Ik ben nou eenmaal gekker op mijn primes (28-50-85) dan dat ik op mijn zoomlenzen ben (exit, Sigma, Tamron), maar ik vind niks irritanter dan het continue gewissel, zeker op een event of bruiloft. De Shootsac is mooi, maar heeft ook zo zijn nadelen. De prijs (ik vind 179 dollar echt teveel), dan die flap (waarom?) en zoals een collega fotograaf al opmerkte; je kunt hem niet aan je riem bevestigen.
Het was even zoeken naar een bedrijf dat mij wilde voorzien van een stukje neopreen -waterafstotend en best beschermend voor je lenzen, maar uiteindelijk heb ik de tas voor mijn primes kunnen maken die ik wilde. 2 van mijn 3 objectiefjes in de tas, 1 aan mijn Canon. 2 extra vakjes onderin voor 2 extra accu's, een setje penlites en een aantal CFkaartjes, mijn flitser past er in, een pinpas en hij heeft riemlussen aan de achterkant, zodat deze tas van 50 cm breed bij 25 hoog precies mooi om mijn lichaam valt. En... in mijn kleuren!

Begrijp me niet verkeerd, ik weet heel goed dat het een gejat idee is en dat ie wel heel erg op de Shootsac lijkt, daarom blijft het bij deze, puur voor mijzelf.
Maar hey, wil je de productiekosten weten? Precies € 40,- en 2 uurtjes zweten achter de naaimachine!

Chicks&CamerabagsTweetup:

Wanneer: 7 november 2010
Tijd: 14.00, koffie, thee, later borrel en wellicht een hapje eten...
Lokatie: Belgisch biercafe Olivier in Utrecht
Doel 1: kijken en vergelijken van diverse fototassen als Shootsac, Crumpler, Tamrac, Have a Rosa en anderen.
Doel 2: elkaar eens beter kennen (dan volgen de IRL lijstjes vanzelf)
Deelneemsters: @Beeldige (waarschijnlijk) @BrittBurg, @ZuiverGabby, @Hannekemeijer, @Havearosa @KarenLeijzer, @KarinKramer, @LauraVink, @Lizet87, @Lotsofphotos, @SandraAartman (hopelijk), @SimonedeBlouw, @Tin_Spaghetti en @Portfoliofoto

Ondanks het openbaar vervoer, ondanks ziekte, pijnlijke ruggen ed, hadden we vandaag de heuse #CCT in Utrecht.
Leuk! Alle meisjesfotografen samen; nieuwe projecten, oud zeer (eigenlijk lopen we allemaal tegen dezelfde dingen aan in ons vak), mooie tassen, handige tassen, thee met koekjes (of zonder), een wijntje hier en daar en vooral het gevoel van "eindelijk weet ik wie er bij die ava hoort". Het toppunt van vanmiddag? Dat was toch zeker @havearosa, die een quizz organiseerde (waar ik wel geteld 1 antwoord op wist omdat ik gister twitterloze dag had) en een van haar prachtige tassen kado deed aan Lot. (LotsofPhotos) Dames, het was een superdag, voor herhaling vatbaar?

Compleet is mijn huisstijl

Net even snel langs de drukker gereesd voor mijn drukwerk. Ja, ben er blij mee, want het is zo compleet.

2 sets visitekaartjes, 1 zakelijk, 1 wat meer persoonlijk;
CDstickers met datum, lokatie en event informatie;
Multi-use stickers voor op enveloppen, CDhoesjes etc;
Briefpapier met nieuwe huisstijl

Ik ben tevreden, want hoewel ik het moeilijker vond dan ik had gedacht, is dit wel helemaal wat ik in mijn hoofd had!

Niet meer en niet minder;
donkere wolken in fotoland

Mijn collega fotograaf Tineke van der Eems heeft op haar site een knopje dat je kunt aanklikken waarbij je uitkomt op de pagina: WHY DOES CUSTOM PHOTOGRAPHY COST MORE?, waarbij de uitleg gegeven wordt waarom je dus meer betaalt voor een goede fotograaf die binnen no-time goed foto's aanlevert. Heel slim van haar!
Laat ik bij het begin beginnen. Gisteren heb ik de hele dag (en ik meen het, ik stapte om 08:00 uur in de auto en stapte om 19:53 uur er weer uit) gefotografeerd op een evenement. Ik werd daarvoor gevraagd door mijn collega Karen, met wie ik wel eens samen werk voor Bouwformatie. Zij vroeg mij 6 maanden geleden om een offerte en die heb ik haar gegeven, er werd akkoord gegeven en zo stond ik daar gisteren.

Ik reken even een klein rekensommetje (bron: Richtprijzen voor de fotografie, het "verboden" document om kartellvorming bij fotografen tegen te gaan)

Fotografie van een evenement, per dagdeel: zelf bepalen, geen richtprijs (mijn richtlijn € 250 per dagdeel)
Plaasting foto's per foto op internetsites met een .nl: 100x150 pixels € 161
Plaatsing in folders, brochures, waaronder de bedrijfsglossy (oplage tot 20.000): per foto van 8x10 cm  € 185,-
Aanlevering op CDrom € 134
Rechtenvrije distributie via internet: € 671
Persdiensten per foto € 336 (hier kom ik later op terug)

Totaal van dit rekensommetje is dus: € 5101 exclusief de BTW (uitgaande van max 10 online en max 10 offline)

Nou ben ik niet helemaal gek, en vind ik de richtlijnen van de fotografie bizar, onwerkelijk en als iedere fotograaf die zou aanhouden, zitten we allen zonder werk. 
Maar wanneer mag je dan op je strepen gaan staan?
Ik werd gisteren nl benaderd om een persfoto af te staan en die ook direct aan te leveren. Ik heb dat netjes gedaan, omdat ik vond dat dat wel hoorde, omdat ik er toch stond, en omdat ik absoluut de beroerdste niet ben. Maar 's avonds in bad, nadat ik dus 12 uur op mijn voeten had gestaan, ging ik er toch over na denken.
Begrijpen mensen gewoon niet hoe fotografie werkt? Omdat het iets is dat ik "kan", waar ik voor gestudeerd heb, waar ik wellicht een talent voor heb ontwikkeld, is dat niet hetzelfde als werk waarvoor je gewoon per uur wordt betaald, door een baas? Ik verstuur regelmatig mails aan mijn opdrachtgevers waarin ik hen duidelijk moet maken dat de rechten van mijn fotografie bij mij liggen en er nooit zonder mijn toestemming foto's aan derden geleverd mogen worden. Helaas heb ik maar 1 opdrachtgever die dit lijkt te begrijpen en ook nooit "misbruik" heeft gemaakt van het feit dat ik een beetje een softie ben.
Ik ben absoluut niet de duurste fotograaf, verhoog mijn prijzen jaarlijks met een klein bedrag, ben altijd eerlijk en snel met leveren naar mijn klanten toe, ben open over mijn voorwaarden en stuur geen offertes met uitgebreide ingewikkelde constructies. En ik heb ook geen zin om daar nu wel mee te beginnen, puur omdat het zo'n negatieve ondertoon heeft.

Maar toch, vandaag wordt er, buiten de nabewerking en levering van de eventfoto's van gisteren, ook gewerkt aan een paar simpele regels, die wel in mijn offertes komen te staan. Gewoon om duidelijk te zijn naar mijn klanten maar ook om niet meer met een vervelende nasmaak terug te kijken op een enerverende dag. Doei, softie, vanaf vandaag ben je weg!

 

 

Feestje

Middelmusketier is zondag jarig, vandaar knutsel de frustel voor het uitdelen morgen. Tripje Action (nog nooit geweest, maar de absolute uitkomst!!!) voor dierenpennen en een lekker snackje, en iets origineels voor de juffies (als overblijfmama zie ik vaak de hele voorraad uitdeel chocolaatjes, cakejes etc. nog op het buro liggen); een Cup a Soupje met soepstengel. Eet smakelijk! Gelukkig hebben de 2 jongsten wel even geholpen; de klassen van nu bevatten maar liefst 34 kids...

 

Olivier en Sam * broertjes!

Soms heb ik als fotograaf mazzel met een beste vriendin met 2 enorm fotogenieke kindertjes. Zij is half Surinaams, haar man van het kaliber oer-Hollands, dus dat maakt het plaatje compleet. Dit stel is in het verleden al vaker voorbij geflitst. Zo heb ik hun beider geboortekaartjes ontworpen, het t-shirtje dat Sam draagt gemaakt (overigens heeft zijn broer er ook een met naam en "groet broer" erop) en heb ik ze al regelmatig gefotografeerd. 
Vandaag besloot ik nog een poging te wagen omdat ze zo snel veranderen, zo snel groot worden. Wat een leuke lach heeft Sam ondertussen en een lekkere ondeugd is mijn vriend Olivier.
Een kleurige shoot, mag ik wel zeggen. En eentje vol met lol!

Soms zie je iets moois

Ik was toe aan een nieuwe fototas, dus na wat research kwam ik uit op een Tamrac Aero Speedpack. Zo gezegd, die opgehaald in Delft, want op Marktplaats was hij toch (nieuw) een stuk goedkoper dan in de winkel. Onderweg naar het huis van de student Marcel van Hest (hij heeft ze in de laatste Zoom allemaal mogen uitproberen en mocht ze daarna houden) kwam ik een "bos" tegen van uit de kluiten gewassen bloemskeletten.
Wat kan ik daar vrolijk van worden!

Ballonvaren

Wij hadden op onze uitnodiging voor ons huwelijksfeest de term gezet: "Wij hebben elkaar al, dus wij sparen voor onze volgende reis" (we zijn stiekem in Thailand getrouwd. Red). Vrienden Leon en Marja namen dit heel letterlijk en gaven ons een nieuwe reis: Een ballonvaart met Ballonvaarderij de HOT, waarvan Leon de eigenaar is.
Na een paar keer heen en weer bellen, regen, niet genoeg wind, juist teveel wind, werd dan eindelijk gisterenavond DE avond dat wij onze reis door de lucht maakten. Opstapplek was Zundert, landingsplaats Oosteind, beide nabij Breda. Gevlogen: ruim 25 km in 5 kwartier.
Hoewel ik het opstijgen een beetje eng vond (zijwind, warmte van de branders, klein brandje in de ballon niet weten wat ik kon verwachten, logisch, je ziet ook heel weinig als je angstig onderin de mand ligt!), was de rest van de vaart super gaaf, hadden we een landing die ik redelijk smooth durf te noemen, werden we nog even gedoopt met champagne - leuk detail; de boer in wiens weiland je landt krijgt een fles jenever voor de moeite! Bovendien dronken die van ons lekker een glaasje mee...
Ik wil dan ook enorm veel dank geven aan Leon en Marja, en even zeggen dat ik hun originaliteit enorm waardeer. Ook namens Pascal! 
NB natuurlijk heb ik nog veel meer foto's gemaakt, maar het landschap onder je is nou eenmaal mooier vanuit de ballon dan op je Mac, hoe dynamisch en inventief je ook te werk gaat!
Morgen zal ik de rest in een albumpje zetten, voor de liefhebbers.

Marcel Blom | architect

Soms heb je van die dagen dat je een erg fotogenieke man voor je lens krijgt. Zo'n dag had ik vandaag.
Laat ik bij het begin beginnen. Mijn collega Suzanne van den Eynden en ik werken al een hele tijd samen om Bouwformatie te voorzien van tekst en beeld. De eerste serie bracht ons samen in Den Haag, alwaar wij de nieuwbouw op de vorige plaats van de Zwarte Madonna versloegen. Dit door de ogen van de toeleverancier in de Bouw.
Ons volgende gezamenlijke project gaat over de volledig bouw van het nieuwe Centraal Station van Rotterdam. Ook weer door de ogen van de diverse toeleveranciers en belanghebbenden in dit project. Zo hebben wij samen al de bouwer van de parkeergarage, de Prorail, en diverse anderen geïnterviewd. Het nieuwe CS is ontworpen door een collectief van architecten, waaronder Marcel Blom, die ik vandaag voor mijn lens had. Behalve een heel innovatieve manier van bouwen, had Marcel ook mooie ideeën, die aansloten bij het fenomeen "niet lullen maar poetsen", op zijn Rotterdams!

Familieportret

Via Madelon, het meisje dat ik al 3 keer (en heel binnenkort gaan we voor de vierde!) voor mijn lens heb gehad, kwamen ze bij mij terecht voor een familieshoot. Fijn is het, als je ziet dan mensen echt hebben nagedacht over wat ze willen uitstralen, de kleding en een bepaalde vorm van uniformiteit.
Heerlijk ook, de 2 stoute maar zeer leuke (en ook nog fotogeniek, wat wens je nog meer?) jongetjes die me honderden vragen stelden over wat ik aan het doen was.
Bedankt dat ik jullie most vastleggen, Cyntia, Bas en kids; het was me een genoegen!

Bruiloft met een grote WOW!

Laatst schreef een Amerikaanse fotograaf op twitter: "what does a photo of a pretty couple in a field tell me about their wedding?" Inderdaad, helemaal niks...Dat is al zo lang iets dat mij frustreert. Online laten fotografen de foto's zien van de reportage, waar een prachtig bruidje haar kersverse man liefdevol aanstaart in een mooie setting.
Begrijp me niet verkeerd; ik vind het fijn om naar mooie plaatjes van mooie bruidjes te kijken, maar ik vind het ook leuk om iets te zien over de ceremonie, over de emoties of (in dit geval) dat het een vreselijk natte dag was.
Vandaar mijn verhaal vandaag. Ja, het was nat, zo nat dat het dak van de cabrio eigenlijk dicht moest. Het was emotioneel, zo emotioneel dat de moeder van de bruid ook met betraande ogen zat bij het horen van de speech van haar dochter. Het moment dat de vader van de bruid zijn nieuwe schoonzoon wijze woorden toespreekt, zegt mij persoonlijk veel meer dan de meeste plaatjes die ik op het web tegen kom. De oma die erbij was en op haar manier het huwelijk vastlegde, al die prachtige zusjes met kittige hakjes... 
Maar hey, dat is mijn mening.

Roos-Lie en Marc

Ken je dat gevoel als je opstaat en de lucht is niet een beetje grauw maar zwart? Dat de regen echt zo extreem is, dat je in half Den Haag moeite hebt om op de weg te rijden? Ja? Check! Ken je dat gevoel dan ook als je weet dat je op zo'n dag een bruiloft moet fotograferen van twee prachtige mensen die je met al het liefs in je hart ZON gunt? Goed, dat gevoel had ik dus vanochtend.
Een aantal maanden geleden was ik op bezoek bij  Roos-Lie en Marc, die hadden besloten te trouwen op de meest prachtige locatie van Lelystad,  de Waterlely.
Fotografisch pittig, omdat je veel tegenlicht hebt en alles eigenlijk moet flitsen, maar, oh, hoe prachtig! We konden zelfs (gewapend met plu) heel even het park in om wat plaatjes te schieten. Dus dan pak je die regen, de plassen en de parapluutjes als extratje!
Dat het regende merkt ik aan het bruidspaar zelf eigenlijk niet. Misschien was het het positieve gevoel waarmee ik vanochtend de files trotseerde, de blije gezichten van het bruidspaar en hun gasten? Ik heb een topdag gehad!

Lieve Roos-Lie en Marc, dank jullie wel dat ik getuige mocht zijn van deze prachtige en emotionele ceremonie. Geniet van elkaar en heel binnenkort ligt er een DVD met alle foto's in de bus!