desitantion wedding Archieven - Portfolio-Fotografie

Ik doe geen bruiloften. Of??

By | Geen categorie, Inspiratie, Op locatie, Persoonlijk | No Comments

“Woeiiii! We gaan trouwen!!!”
Mijn collega Verlichting bewoonster Anne stormt mijn studio binnen, nu alweer een maand of 7 geleden. “Maar we gaan het helemaal anders doen, we willen geen standaard bruiloft”. En er volgt een wirwar van dingen die ze dan wel willen, plannen en een grote wishlist…

Ik doe geen bruiloften meer. Ik heb mijn site AnnaGreenTrouwfotografie uit de lucht gehaald, deel geen trouwfoto’s meer en laat de mooiste dag van iemands leven aan andere fotografen over. Ik heb daar mijn redenen voor. De allergrootste is dat ik er van geniet iemands dag vast te leggen. Zoveel, dat als ik het vaker zou doen, ik bang zou zijn niet meer te genieten. Dat het op zou gaan in de brij van foto’s die ik maak.
Maar het kriebelt. Een heel klein beetje. Om haar, om Anne en haar lief Tijmen, omdat ik weet dat ze het best zou willen, maar niet wil vragen. Omdat ze trouwen in een prachtig landhuis in de Belgische Ardennen, omdat ik direct van haar een site met de meest geweldige foto’s onder mijn neus krijg…

“Zal ik jullie bruiloft fotograferen?” Het is eruit voordat ik er erg in heb. Ik doe dus heus wel bruiloften.

Trouwfotografie

Het is al bijna donker als ik aankom in My, net buiten Ferrières. Moulin de Lembrée, zo heet het typisch Ardense landhuis / boerderij waar de vrienden van het bruidspaar een “oprijlaan” van in papieren zakjes gehulde kaarsen hebben gemaakt. Nice…
Ik deel mijn slaapkamer met 2 vriendinnen. Het is gelijk gezellig, hoewel ik niemand ken.
De avond begint met een heuse Belgische bierborrel bij de haard. Ik maak het niet laat; ik wil zaterdag helemaal fris en fruitig zijn en ik moet nog wat mooie plekken gaan bekijken voor ik het klaarmaken van de bruid en gom ga vastleggen.

Zaterdag komt in alle vroegte en bedrijvigheid. Werkelijk alle vrienden en familie hebben een rol gekregen. De een kookt alvast voor het diner, de ander versiert de boel en ruimt de spulletjes van de avond ervoor op. De blushing bride wordt inmiddels onder handen genomen door 2 vriendinnetjes, terwijl de bruidegom een liefdevol moment deelt met zijn moeder.
Showtime komt al snel en hoewel het de hele week heeft geregend, schijnt nu de zon vol overgave! Ze boffen enorm; het wordt zelfs echt heet tijdens de ceremonie, die buiten in de tuin gehouden wordt.

Trouwfotografie

Tijmen en Anne kiezen er inderdaad voor iets heel anders te doen dan wat ik gewend ben. Geen babs die een verhaal vertelt over een bruidspaar dat hij of zij 2 keer ontmoet heeft, geen klassiek ja-woord. Maar een intiem samenkomen met alleen hun beste vrienden en familie, waarin zijzelf het woord nemen, hun getuigen en beste vrienden een zegje doen en de ouders van beide kanten iedereen tot tranen toe bewegen.

In de tuin naast het prieel staat taart. Niet van het type enorme bruidstaart; het zijn tien taarten, door tien stellen zelf gebakken! Voor iedereen is er wel iets om vrolijk van te worden. De collectie champagne die over de jaren verzameld werd door het paar komt nu van pas. Er wordt volop geproost.
Na de taart gaan wij de hort op. Niks, werkelijk niks is te gek. Het kleine riviertje vol keien? Gaan we gewoon in staan, wel op een droge plek. Dan valt mijn oog op het met groene daslook bedekte bos aan de overzijde. Het middagzonnetje schijnt net een beetje door de hoge bomen heen.
“Zullen we…?” Ik hoef het niet te vragen. Anne staat al, jaja, in haar trouwjurk, op de oever en klimt behendig tussen de bomen door omhoog, gevolgd door Tijmen. Wie had dat durven dromen?!

Trouwfotografie

Als we terugkomen van het schieten, hebben de vrienden samen een parcours van spellen uitgezet. Van boogschieten tot hutten bouwen (wederom gewoon allemaal in trouwkleding!), van hoepelen tot het bouwen van een liefdes-koppel-waardige loveseat.

Ik knijp er heel even tussen uit. Mijn Fitbit geeft 18.750 stappen aan en de avond is nog jong. Even een kwartier checken of alles erop staat voor ik een nieuwe accu in mijn camera stop, een andere kaart en mijn zoomlens, zodat ik tijdens het diner wat “stiekeme” portretten kan schieten.
Het diner is wederom zelf verzonnen en met liefde gemaakt door een aantal vrienden. Ook het feest erna, wat flink laat begint – en ook eindigt – wordt verzorgd door een bevriende DJ.
Om 11 uur hou ik het voor gezien. Ik heb Anne en Tijmen samen zien lachen, samen zien huilen maar vooral samen zien genieten.
Voor mij was dit precies waar het om draait. Puur genieten.
Lieve Anne en Tijmen, ik wens jullie alle goeds voor jullie toekomst samen!

Benieuwd naar een impressie van hun dag? Kijk dan even hiernaast!
Naar aanleiding van dit weekeind heb ik mijzelf afgevraagd of ik toch weer de 10-12 bruiloften per jaar wil doen die ik in het verleden deed. Het antwoord is misschien wel. Hoewel ik dan wel hoop dat ik bij elke bruiloft dit WOW-gevoel kan behouden! Want elk bruidspaar verdient dit gevoel…